บทที่ 25 บทที่ 25

“น้องก็ได้แต่หวังว่าพวกเขาจะรู้ใจตัวเองและสุดท้ายแล้วทุกอย่างจบลงด้วยดี” ประมุขแห่งเกาะแสนงามถอนใจเบาๆ แล้วมองท้องทะเลสีครามงดงามเบื้องหน้าอย่างรอคอย รอคอยความรักความสงบสุขที่จะกลับมาสู่เรือนใจของหนุ่มสาวซึ่งว่ายวนอยู่กับปมในอดีตอันแสนเจ็บปวดให้พบความสุขเช่นกับพวกตนที่อยู่ร่วมกันมาจนแก่เฒ่า...

ฤดีช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ