บทที่ 71 บทที่ 71.

“อา.. อื้มมม..” ฤดีชลครางอย่างซ่านกระสันความรู้สึกแปลกใหม่ที่ได้พบเจอทำให้หญิงสาวอ่อนเปลี้ยไปทั้งกาย ดวงตางามหลับพริ้มริมฝีปากเผยอครางอย่างไม่อาจจะควบคุมได้ หรือบางทีเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะควบคุมหรือหยุดความรู้สึกเสียวซานนี้อย่างไร อาการที่เหมือนถูกโยนขึ้นไปในอากาศแล้วร่วงลงมาสู้พื้นนุ่มนิ่งเบาโหวงทั้...