บทที่ 74 บทที่ 74.

“หัวเราะเยาะหนูดีหรือคนบ้า นี่ๆๆ” ฤดีชลทุบอกกว้างรัวๆๆ โดยคิมหันต์ยอมให้เธอทุบโดยดีจนเมื่อพอใจก็หอมแก้มแดงๆ ของคนที่โมโหหึงนั้นแรงๆ อย่างมันเขี้ยวแล้วรวบมือเล็กไว้ด้านหลังทำให้ร่างเล็กแนบชิดกับร่างแกร่งของตนพลางก้มลงมาจนปลายจมูกโด่งคมชิดปลายจมูกเชิดของคนตัวเล็กที่เงยหน้าขึ้นมามองเขาพอดี

“หึงล่ะสิ”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ