บทที่ 107 บทที่ 107

“เจ็บเหมือนจะตาย” มัฑณาวีพูดย้ำเหมือนที่เคยบอกกับคนใกล้ชิดมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง เกี่ยวกับความรู้สึกของเธอกับเหตุการณ์นี้

ติณณภพคว้ามือข้างนั้นของเธอไว้ พร้อมกับดึงตัวเธอเข้ามากอดอีกครั้ง เขาเริ่มเข้าใจในสิ่งที่ภูมิระพีพูดแล้วว่ามัฑณาวีร้องไห้เสียใจ ราวกับหัวใจของเธอแตกสลายมันเป็นอย่างไร เขาพร่ำพูด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ