บทที่ 22 บทที่ 22

“พ่อจัดการทุกอย่างให้หมดแล้ว คงถึงเวลาที่พ่อจะวางมือไปพักรักษาตัวได้อย่างหมดห่วงเสียที เรื่องการบริหารงานติณณ์เห็นสมควรอย่างไรก็จัดการไปได้เลย”

“ผมจะไม่ทำให้พ่อผิดหวัง”

“ขอบใจนะลูกที่ยอมกลับมาสานต่อธุรกิจของเรา พ่อไว้ใจติณณ์ และมั่นใจว่าติณณ์จะทำออกมาได้ดี”

“จะพยายามทำให้ดีที่สุดครับ”

แม้ว่ายังค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ