บทที่ 27 บทที่ 27

ติณณภพส่ายหัวเบา ๆ ก่อนจะพึมพำกับตัวเอง

“ผู้หญิงคนนี้แปลกดี ทั้งที่เพิ่งเคยคุยกันแค่สองครั้ง แต่ตีซี้ราวกับสนิทสนมกันมานาน” 

ใบหน้าของติณณภพมีรอยยิ้มเมื่อเดินกลับมานั่งที่โต๊ะ

“นานแล้วที่ฉันไม่ได้เห็นรอยยิ้มของนายแบบนี้ มีเรื่องอะไรดี ๆ เกิดขึ้นใช่ไหม”

“ไม่มีอะไร”

“โกหกได้ไม่เนียนเลยติณณ์ บอกมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ