บทที่ 42 บทที่ 42

“พวกคุณกลัวว่าจะมีคนจับได้ว่าผมสวมรอย”

“ก็ทำนองนั้น งานนี้จะมีอะไรผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นมัทโดนพวกฤทัยสับเละเป็นโจ๊กแน่”

ติณณภพได้แต่นิ่งฟังโดยไม่ออกความคิดเห็น ปล่อยให้ปลายสายพูดอยู่เพียงฝ่ายเดียว

“มัทเล่าว่าคุณปฏิเสธคำชวนมาเที่ยวที่ไร่”

“ที่ผมไม่รับปากมัท เพราะผมไม่แน่ใจว่าเจ้านายผมจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ