บทที่ 62 บทที่ 62

“นอนไม่หลับเหรอมัท”

“คงเป็นเพราะแปลกที่”

“หรือไม่ก็เป็นเพราะนอนกับผม”

“นอนห้องเดียวกับคุณต่างหาก” หญิงสาวรีบเอ่ยแย้งคำพูดสองแง่สามง่ามของเขา

“นอนเถอะผมรับรองว่าจะไม่ทำอะไรคุณแม้ใจอยากจะทำ”

“ล้อเล่นอีกแล้วใช่ไหม”

“อืม นอนได้แล้วคนดี เดี๋ยวตื่นไปทำงานไม่ไหวนะ”

เขาบอกให้เธอนอนแต่เขากลับก็ไม่สามา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ