บทที่ 141 ทำรอยตีตรา

ครืน.. เปรี้ยง!

เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นมาอีกครั้ง ตามมาด้วยเส้นสายฟ้าพาดผ่านลงมาจนเห็นได้อย่างชัดเจน

“ว้าย….”

ลีวาย หวีดร้องออกมาด้วยความเสียขวัญอีกครั้ง ก่อนจะก้มหน้าจนชิดอกแล้วยกมือเรียวขึ้นอุดหูทั้งสองข้างไว้แน่น

ปูลวัชร รีบเข้าไปโอบประคองร่างบาง ลูบหลังเธอเบา ๆ เพื่อปลอบขวัญ ก่อนหันไปตอบคำถาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ