บทที่ 147 รู้แต่แรกแล้ว

มือหนาค่อย ๆ สอดนิ้วแกร่งไปตามเส้นผมยาวสลวย ในขณะที่ต้องคอยเว้นระยะห่างของไดร์เป่าผม ไม่ให้จ่อใกล้เกิดไปจนหญิงสาวรู้สึกร้อน

หมอหนุ่มรับหน้าที่ช่วยเป่าผมของหญิงสาวให้แห้งอีกครั้ง เมื่อมันถูกเขาทำให้มันเปียกปอนไปหมด

“พี่ปูล..ไม่คิดจะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ดี ๆ ก่อนเหรอคะ”

ลีวาย ก้มหน้าหลบสายตาชายห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ