บทที่ 157 รางวัลของคนเก่ง

“พี่ปูลคะ…ล็อกประตูทำไมคะ เดี๋ยวใครมาจะทำยังไง”

ลีวายกระซิบถาม มองตาชายหนุ่มด้วยสายตาสั่นไหวระริก น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย

“ไม่มีใครมาหรอกครับ เย็นขนาดนี้คนกลับกันหมดแล้ว”

ปูลวัชเอ่ยขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่นุ่มนวลและพร่าลงอย่างเห็นได้ชัด

อาจารย์หนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตสีเทาเข้มปลดกระดุมคอเสื้อออกสอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ