บทที่ 172 เรือนหอของเรา

สายตาคมที่เคยเย็นชาบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความคลั่งรักสุดซ่านที่ทอแสงประกายชัดเจน

มือหน้าแอบเอื้อมไปจับข้อมือเรียวของเธอใต้โต๊ะทำงานบีบเบา ๆ

“ก็ใครใช้ให้หมอนั่นมายืนใกล้ที่รัก แถมยังบังอาจมาจับมือคู่หมั้นพี่ล่ะครับ… พี่บอกแล้วไงว่าวายคือสะใภ้พัชรวรกุลและเป็นผู้หญิงของพี่คนเดียว ใครกล้าล้ำเส้น พี่ไม่เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ