บทที่ 53 รักอันล้นปรี่

หน้าห้องผ่าตัด

“พ่อคะ”

เสียงแผ่วเบา สั่นเครือ หลุดออกจากปากหญิงสาวอีกครั้ง

เธอรู้สึกเหมือนภายในอกนั้น ว่างเปล่า ไม่สามารถรับรู้ได้ถึงการเต้นของหัวใจได้ชั่วขณะ

เมื่อเธอเดินมาถึงหน้าห้องผ่าตัด ด้านหน้าห้องเป็นพื้นที่โล่ง ไม่มีเก้าอี้สำหรับให้นั่งรอเลยสักตัว เพราะทางโรงพยาบาลจัดสรรที่นั่งรอสำหร...