บทที่ 75 คนเข้าใจผิดต้องรับโทษ

ปูลวัชร ยอมถอนริมฝีปากของตนออก ยืดตัวขึ้นมาจ้องมองใบหน้าโกรธแค้นของหญิงสาวตรงหน้า สีหน้าท่าทางของเธอ ช่างน่าขัน

แต่เพียงไม่นาน กลับแปรเปลี่ยนเป็นน่าสงสารขึ้นมันทันที เมื่อดวงตาทั้งสองข้างมีน้ำใสๆ ไหลรินออกมาไม่ขาดสาย ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นตรง

เขารู้สึกได้ถึงมือเล็กๆ ที่ถูกตรึงไ...