บทที่ 77 หมอคนทะลึ่ง

“พี่ปูล…อ้ะ!”

เสียงหวานเอ่ยแผ่วเบา ดวงตาฉ่ำเยิ้ม เธอกำลังล่องลอย เหมือนกำลังตกอยู่ในห้วงแห่งความฝัน

“ตามบัญชาค่ะที่รัก”

อึก!

สิ้นเสียงชายหนุ่ม ดันตัวตนของเขาเข้าลุกล้ำโพรงสวาทจนสุดความยาว

“อื้อ จุก”

หญิงสาวใต้ร่างสะดุ้งสุดตัว เธอรู้สึกจุกท้องน้อย และรู้สึกคับแน่นไปทั้งหว่างขา

“อ้า…พี่ปูล”

เพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ