บทที่ 26 EP 4/8 บนเตียงสี่เสาอันเร่าร้อน
“อย่านะเลฟ...อย่า...”
“ชู่ว์...คราวนี้หนีฉันไม่พ้นหรอกชาช่า มาดูซิว่าสาวพรหมจรรย์จะรสชาติดีสมคำร่ำลือหรือเปล่า หึๆๆ”
“อย่านะ! ฉันรู้นะว่าคุณโรคจิตแค่ไหน อเล็กซ์บอกฉันหมดแล้ว คุณชอบทรมานผู้หญิง...บนเตียงนี่!”
“อา...เอาแล้วไง เขาไม่ใช่น้องที่ดีนะ เธอว่าไหม” เขาลุกจากฟูกนุ่มไปยืนข้างเตียง สองมือดึงเสื้อคลุมที่สวมอยู่ทิ้งเสีย เรือนร่างเขายังหมาดชื้นด้วยน้ำอุ่นๆ เส้นผมบนศีรษะยังชื้นอยู่ไม่ต่างกัน
ณัชรินทร์อ้าปากค้างเมื่อแลเห็นร่างเปลือยของเลฟ ก็อยากจะเมินหน้าหนี อยากหลับตาปี๋ด้วยความเขินอาย ทว่าเวลานี้ไม่อาจถอนสายตาออกไปได้ เรือนร่างเขาช่างงดงาม ผิวเขาขาวมาก มันคล้ายเปล่งประกายท่ามกลางแสงสลัวแสนเซ็กซี่ แผ่นอกเขากว้างเหลือเกิน จะมองเมินก็กระไรอยู่ แล้วไหนจะกล้ามแขนแน่นๆ กล้ามหน้าท้องตึงเปรี๊ยะนั่นอีก ยัง...ยังไม่หมดนะ ส่วนสำคัญมักอยู่ท้ายสุดไง เจ้านั่นน่ะ ชิ้นส่วนของบุรุษที่ใหญ่โตและกำลังชี้โด่ตั้งลำ!
ณัชรินทร์กลืนน้ำลายดังเอื๊อก จู่ๆ ก็รู้สึกว่าลำคอแห้งผาก อยากได้น้ำสักหยดมากลั้วคอ น้ำอะไรก็ได้....น้ำ!
“มองแบบนั้นฉันอาจจะคลั่งได้นะ”
เขาเย้าด้วยรอยยิ้มแล้วขยับปีนขึ้นเตียง สองขาของณัชรินทร์เริ่มถีบรัวๆ เลฟส่ายหัวระอา เห็นท่อ ‘เทเลสกอปิก’ ก็นำมาถ่างขาณัชรินทร์ไว้ แน่นอนว่ายิ่งหล่อนดิ้น ท่อสเตนเลสนั้นก็ยิ่งถ่างขาหล่อนให้กว้างขึ้นเรื่อยๆ และหล่อนจะไม่สามารถหุบขาเข้าหากันได้อีก
“เอาเลยชาช่า ดิ้นอีกสิ! ฉันชอบ!”
ณัชรินทร์หายใจหอบแรง ดิ้นจนเหนื่อยก็ไม่มีทีท่าว่าร่างกายจะหลุดจากพันธนาการ มิหนำซ้ำยังต้องมาเห็นภาพเลฟเต็มๆ ตา ภาพที่เขากำลังจับต้องชิ้นส่วนอันร้อนผ่าวของตัวเอง เขาขยับมายืนด้วยสองเข่า คร่อมร่างเธอไว้ แล้วสาวรูดเจ้าสิ่งนั้นห่างใบหน้าเธอไม่ถึงฝ่ามือ กลิ่นของมันเหมือนฟีโรโมนที่กำลังทำให้เธอมึนงง อยากแตะต้องสัมผัสดูสักทีว่ามันจะแข็งแค่ไหน จะร้อนผ่าวเหมือนเจ้าสิ่งนั้นที่อยู่ระหว่างซอกขาของเธอหรือเปล่า
“อย่า...อย่ามองแบบนี้สิ ไม่ไหวแล้ว”
เลฟสาวรูดท่อนลำอันกร้าวแกร่งเร็วขึ้นเมื่อเห็นแรงปรารถนาในแววตาของณัชรินทร์ หัวใจเขาเต้นแรง หล่อนเองก็คงไม่ต่างกัน
หญิงสาวจ้องมันอย่างไม่อาจละสายตา เหมือนมีหยดน้ำใสๆ ซึมออกจากปลายยอดแห่งความเป็นชาย มันหยดย้อยลงมา หล่นลงที่เนินอกของเธอ จู่ๆ ก็นึกเสียดาย อยากแลบลิ้นไล้เลียหยดน้ำใสที่ไม่ต่างจากน้ำเชื่อมหวานๆ
“ต้องการไหมชาช่า...”
“มะ...ไม่ ฉัน...ไม่ต้องการ...”
ปฏิเสธทันควัน แต่ตายังจ้องอยู่ที่ส่วนนั้น เขาจงใจสาวรูดมันต่อหน้าเธอ คงภาคภูมิใจกับความใหญ่โตที่สามารถทำให้เธอตื่นตะลึง
“อ้าปากสิ ชาช่า”
...........
