บทที่ 19 หมางเมิน

      แสงแดดสว่างจ้าลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาในห้องพัก ชาริสาลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกมึนงงเล็กน้อย เธอขยับตัวลุกขึ้นนั่งแล้วหันไปมองพื้นที่ว่างบนเตียงฝั่งขวา ผ้าห่มและหมอนยังคงวางเรียบร้อยเหมือนเดิม บ่งบอกว่าเมื่อคืนไม่มีใครขึ้นมานอนตรงนี้

      กวาดสายตาไปรอบห้องก็พบร่างสูงของพี่เพชรนอน...