บทที่ 20 พื้นที่ส่วนตัว

      ฉันเดินกลับมาที่ห้องพักด้วยความรู้สึกที่เบาหวิวอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่าลึก ๆ จะยังมีความเจ็บปวดซ่อนอยู่ แต่การได้ปฏิเสธคำสั่งของพี่เพชรต่อหน้าเพื่อน ๆ ของเขา ถือเป็นก้าวแรกที่ฉันได้ปกป้องศักดิ์ศรีของตัวเอง ฉันรูดคีย์การ์ดเปิดประตูห้องเข้ามา ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างแล้วสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ

     ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ