บทที่ 22 สร่างเมา

      แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องพัก ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดร้าวไปทั้งตัว ร่างกายท่อนล่างเจ็บหนึบจนแทบขยับไม่ได้ ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนไหลย้อนเข้ามาในหัวเป็นฉาก ๆ พี่เพชรที่เมาไร้สติกับความเผลอไผลที่เปลี่ยนสถานะของเราไปตลอดกาล ฉันหันไปมองคนข้างกาย เขายังคงนอนหลับสนิท ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ