บทที่ 23 ความสับสน

      เพชรเดินล้วงกระเป๋ากางเกงนำหน้าชาริสาไปตามทางเดินของเรือสำราญ เขาพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แต่หางตากลับคอยเหลือบมองคนตัวเล็กที่เดินตามมาเงียบ ๆ อยู่ตลอดเวลา ท่าทางการเดินของเธอช้าลงกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด แถมยังดูเกร็งไปหมดทั้งตัว เขาไม่ใช่คนโง่ที่จะไม่รู้ว่าร่องรอยความเจ็บปวดพวกนั้นมันเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ