บทที่ 27 ปากแข็ง

เพชรเดินกลับมาที่โต๊ะริมบาร์ด้วยใบหน้าที่บึ้งตึงกว่าเดิม เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้สตูล คว้าแก้วเครื่องดื่มสีอำพันที่วางทิ้งไว้ขึ้นมากระดกรวดเดียวจนหมดเกลี้ยง ความหงุดหงิดพลุ่งพล่านอยู่ในอกจนแทบจะระเบิดออกมา

"อ้าว เป็นบ้าอะไรของมึงอีกล่ะ เมื่อกี้ยังเห็นเดินตามน้องชาไปต้อย ๆ ทะเลาะกันอีกแล้วสิ" เสน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ