บทที่ 42 แมลงหวี่ตัวใหม่

ชาริสาดันแผงอกกว้างของเพชรออกอย่างสุดแรงเมื่อสติเริ่มกลับมา เธอหันหน้าหนีลมหายใจร้อน ๆ ที่เป่ารดอยู่ตรงปลายจมูก

"ถอยไปเลยค่ะคุณเพชร เดี๋ยวใครเปิดเข้ามาเห็นอีก" เธอประท้วงเสียงสั่น

เพชรจิ๊ปากอย่างขัดใจ แต่ก็ยอมปล่อยแขนออกจากเอวบาง "ก็ปล่อยให้เห็นไปสิ ฉันไม่ได้แคร์"

"แต่ชาแคร์ค่ะ ชาไม่อยากตกเป็นขี้ปาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ