บทที่ 5 ทำความรู้จัก
"โห ไปเหล่สาวถึงมหาลัยเลยเหรอวะ ร้ายไม่เบานะมึง คนอย่างมึงเนี่ยนะตามจีบสาวเป็นเดือน ๆ ปกติเห็นกระดิกนิ้วผู้หญิงก็วิ่งเข้าหาแล้ว" อยุธผิวปากแซวอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อ
"กูก็ต้องมีมุมจริงจังบ้างดิวะ คนนี้กูหวงมาก ขอบอกไว้ก่อน" เพชรตอบกลับหน้าตาย
"แล้วนี่น้องชาเรียนอยู่ปีไหนแล้วครับเนี่ย ดูหน้าตายังเด็กอยู่เลย" สิงหาถามต่อด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"ชาเรียนอยู่ปีสี่ค่ะ ใกล้จะ..."
"ใกล้จะจบแล้ว เรียนหนักมาก กูเลยต้องพามาพักผ่อนนี่ไง" เพชรแย่งตอบอีกครั้ง ชาริสาลอบถอนหายใจ เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าหน้าที่ของเธอวันนี้คือยืนเป็นตุ๊กตาให้เขาควงและยิ้มรับคำโกหกของเขาเท่านั้น ถ้าเธอเผลอพูดอะไรออกไปเองรังแต่จะทำให้เขาอารมณ์เสีย
"อิจฉาโว้ย มีการพาแฟนมาพักผ่อนซะด้วย ทีกับพวกกูนี่ชวนไปไหนบ่นตลอดยังกับคนแก่" สิงหาบ่นอุบอิบก่อนจะหันไปสนใจบรรยากาศรอบข้าง "เออ ใกล้ถึงเวลาเรือออกแล้ว พวกเราขึ้นเรือกันเถอะ ไปเช็คอินดูห้องพักกันก่อน" ทั้งหมดพากันเดินขึ้นสะพานเทียบเรือเพื่อไปเช็คอิน ชาริสามองดูความหรูหราอลังการภายในเรือด้วยความตื่นตาตื่นใจ พนักงานต้อนรับในชุดเครื่องแบบเรียบร้อยเดินแจกเครื่องดื่มต้อนรับ โถงทางเดินประดับด้วยโคมไฟระย้าสวยงาม ทุกอย่างดูเกินจริงไปหมดสำหรับผู้หญิงธรรมดาอย่างเธอ ระหว่างที่รอเพชรจัดการเรื่องกุญแจห้อง ชาริสาก็ถูกปล่อยให้อยู่กับกลุ่มเพื่อนของเขาและบรรดาสาวสวยที่มาด้วยกัน สาว ๆ พวกนั้นจับกลุ่มคุยกันเรื่องกระเป๋าแบรนด์เนมคอลเลกชันใหม่และการทำศัลยกรรม ชาริสาต่อบทสนทนาด้วยไม่เป็นจึงได้แต่ยืนฟังเงียบ ๆ
"น้องชาคบกับไอ้เพชรมานานหรือยังครับ" เสน่ห์ที่ยืนสูบบุหรี่ไฟฟ้าอยู่ไม่ไกลเดินเข้ามาถาม เขาดูเป็นคนขี้เล่นและช่างสังเกตที่สุดในกลุ่ม ชาริสาสะดุ้งเล็กน้อย สมองสั่งการให้หาคำตอบที่ดูสมเหตุสมผลที่สุด
"ก็... สักพักแล้วค่ะ"
"สักพักนี่คือกี่เดือนครับ ปกติไอ้เพชรมันไม่ค่อยควงใครซ้ำหน้านาน ๆ หรอกนะ แถมไม่เคยเปิดตัวด้วย น้องชาเนี่ยถือว่าเป็นคนแรกเลยนะที่มันพามาแนะนำให้พวกผมรู้จัก" เสน่ห์หรี่ตามองอย่างจับผิด ท่าทางของเขาเหมือนกำลังพยายามค้นหาความจริงบางอย่าง ชาริสารู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก เธอไม่เก่งเรื่องการโกหกเอาเสียเลย ยิ่งเจอสายตาจับผิดแบบนี้เธอยิ่งทำตัวไม่ถูก เธอพยายามนึกคำตอบที่เพชรอาจจะเตรียมไว้แต่ก็นึกไม่ออก "ก็... ประมาณ..."
"หกเดือนแล้ว" เสียงเข้มของเพชรดังขึ้นพร้อมกับวงแขนแกร่งที่โอบเข้าที่เอวบางของชาริสาดึงเธอให้เข้าไปชิดตัวเขา
"มึงจะซักประวัติแฟนกูทำไมเนี่ยไอ้เสน่ห์ กะจะจีบแฟนกูหรือไง"
"เปล่าซะหน่อย กูแค่ชวนน้องคุยรอเวลา มึงนี่หวงก้างจริง ๆ เลยนะ" เสน่ห์ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ แต่สายตายังคงมองสลับระหว่างเพชรกับชาริสาอย่างมีความหมาย
"กูแค่สงสัยไงว่าคบกันตั้งครึ่งปี ทำไมมึงถึงปิดเงียบจังวะ ไม่เห็นเคยเล่าให้พวกกูฟังเลย แล้ว….น้องนางแบบที่มึงบอกเมื่อวานคือ…น้องรู้ไหม" ประโยคท้ายทำเอาเพื่อนของเขาต้องกระซิบถาม
"ไอ้สัส….ก็ชาเขาเป็นคนเงียบ ๆ ไม่ค่อยชอบความวุ่นวาย กูเลยไม่อยากพาไปเจอพวกมึงบ่อย ๆ เดี๋ยวตกใจหนีกูไปหมด" เพชรตอบกลับอย่างลื่นไหล ไม่มีสะดุดแม้แต่น้อย ชาริสาอดทึ่งไม่ได้กับความสามารถในการแต่งเรื่องของเขา ถ้าเธอไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์จริง คงเชื่อสนิทใจไปแล้วว่าเขากับเธอเป็นแฟนกันจริง ๆ
"เออ ๆ กูเชื่อก็ได้ หวงเข้าไปเถอะแฟนน่ะ" เสน่ห์หัวเราะก่อนจะเดินกลับไปรวมกลุ่มกับเพื่อนคนอื่น พอเพื่อนเดินออกไปพ้นระยะได้ยิน เพชรก็ลดมือที่โอบเอวเธอออกทันที เขาทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอด้วยความหงุดหงิด
"ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ต้องพูดอะไรมาก ให้ฉันตอบเอง" เขากระซิบเสียงดุ "เมื่อกี้ถ้าฉันมาไม่ทัน เธอได้โป๊ะแตกแน่ ห้ามตอบอะไรพวกมันมั่ว ๆ เด็ดขาด เข้าใจไหม"
"ก็ชาไม่รู้จะตอบยังไงนี่คะ พี่เสน่ห์ถามจี้ขนาดนั้น ชาก็ต้องตอบไปตามมารยาท ไม่งั้นเพื่อนพี่เพชรจะหาว่าชาหยิ่งนะคะ" ชาริสาเถียงกลับเสียงเบา เธอรู้สึกอึดอัดที่ต้องคอยระวังตัวทุกฝีก้าวแบบนี้
"ก็ยิ้มรับไปเฉย ๆ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น แค่ยืนสวย ๆ อยู่ข้างฉันก็พอ หน้าที่เธอมีแค่นี้" เพชรสั่งย้ำอีกครั้ง
"จำไว้ว่าตอนนี้เธอคือแฟนฉัน ต้องทำตัวให้เหมือนคนรักกันจริง ๆ ด้วย ไม่ใช่มายืนแข็งทื่อเป็นท่อนไม้แบบนี้"
"ชาจะพยายามค่ะ" เธอรับคำเสียงแผ่ว ก้มหน้ามองปลายรองเท้าส้นสูงของตัวเอง เพชรพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะยื่นคีย์การ์ดห้องพักใบหนึ่งให้เธอ "นี่คีย์การ์ดห้อง เราได้ห้องเดียวกัน ชั้นแปด เดินตามฉันมาเงียบ ๆ อย่าหลงล่ะ บนเรือมันใหญ่" ชาริสารับคีย์การ์ดมาถือไว้แน่น เธอเดินตามหลังเพชรไปเงียบ ๆ ระหว่างทางไปยังห้องพัก เธอพยายามจดจำเส้นทางและสังเกตสิ่งรอบตัวเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของตัวเองจากความกังวลในใจ การต้องอยู่ร่วมห้องกับผู้ชายที่เธอแอบรักในสถานที่แปลกตากลางทะเลแบบนี้ มันทำให้หัวใจเธอเต้นไม่เป็นส่ำ เมื่อเปิดประตูเข้ามาในห้องพัก ชาริสาก็ต้องแปลกใจ ห้องพักไม่ได้หรูหราและกว้างขวางอย่างที่เธอคิดไว้ มันเป็นห้องขนาดกลางที่มีเตียงเดี่ยวขนาดควีนไซส์ตั้งอยู่กลางห้อง มีตู้เสื้อผ้า โต๊ะเครื่องแป้ง และห้องน้ำในตัว พื้นที่ใช้สอยค่อนข้างจำกัด แค่เดินสวนกันก็แทบจะชนกันอยู่แล้ว
"ทำไมห้องมันแคบจังเลยคะ" เธอเผลอถามออกไป
"ไอ้เปรมมันบอกว่าห้องสวีทเต็มหมดแล้ว เลยจัดห้องนี้มาให้แทน" เพชรตอบปัด ๆ เขาวางกระเป๋าเดินทางลงมุมห้องแล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างเหนื่อยล้า
