บทที่ 7 โดนจีบ

ชาริสารับแก้วมาถือไว้อย่างว่าง่าย เธอพยายามทำตัวให้กลมกลืน แม้จะรู้สึกอึดอัดกับเสียงดังและกลิ่นบุหรี่ที่ลอยมาเป็นระยะ

สาว ๆ ที่มากับเพื่อนของเพชรเริ่มหันมาสนใจชาริสามากขึ้น พวกเธอไม่ได้มีท่าทีรังเกียจอะไร ออกจะให้ความเป็นกันเองเสียด้วยซ้ำ

"น้องชา ปกติชอบเที่ยวแบบนี้ไหมคะ" ฟ้าสวย แฟนสาวของอยุธขยับเข้ามานั่งใกล้ ๆ แล้วเริ่มชวนคุยด้วยรอยยิ้ม

"ไม่ค่อยค่ะ ปกติชาจะอยู่แต่บ้าน ไม่ค่อยได้ออกไปไหน" ชาริสาตอบตามความจริง

"มิน่าล่ะ ดูเรียบร้อยจังเลยนะ" แพรวา แฟนของสิงหาพูดเสริมขึ้นมาบ้าง

"แล้วเพชรเขาไปจีบชาได้ยังไงเนี่ย ปกติเห็นควงแต่สไตล์เซ็กซี่ ๆ ตัวแม่ตลอดเลย ชานี่ถือว่าแหวกแนวและแปลกตามากนะสำหรับเพชร"

ชาริสาชะงักไปนิดนึง เธอพยายามนึกถึงคำโกหกที่เพชรบอกเพื่อนไว้เมื่อเช้า 

"พี่เพชรเขา เข้ามาทักตอนชาไปซื้อกาแฟแถวมหาลัยน่ะค่ะ"

"ร้ายจริง ๆ เลยนะเพชรเนี่ย ไปเต๊าะเด็กมหาลัยซะด้วย" ฟ้าสวยหัวเราะคิกคัก 

"แล้วคบกันมาพักใหญ่ เพชรเขาดูแลดีไหม เจ้าชู้หรือเปล่า พวกเราน่ะโดนพวกผู้ชายแก๊งนี้ทำปวดหัวใส่ตลอดเลย วันดีคืนดีก็แอบไปเหล่สาวโต๊ะอื่น"

"พี่เพชรเขาดูแลดีค่ะ ไม่ค่อยเจ้าชู้เท่าไหร่" ชาริสาฝืนยิ้มตอบ พยายามรักษาภาพลักษณ์ให้เขาอย่างเต็มที่ แม้ในใจจะรู้สึกผิดที่ต้องโกหกคนอื่นเป็นฉาก ๆ แบบนี้

ระหว่างที่ชาริสากำลังรับมือกับคำถามของสาว ๆ สายตาของเธอก็ลอบมองไปที่เพชรเป็นระยะ ชายหนุ่มกำลังยืนคุยกับเสน่ห์และเปรมอยู่ไม่ไกล แต่สายตาของเขากลับมองเลยไปยังกลุ่มผู้หญิงหุ่นดีที่เต้นอยู่กลางฟลอร์ เพชรยิ้มมุมปากและส่งสายตากรุ้มกริ่มไปให้ผู้หญิงพวกนั้นตามสัญชาตญาณเพลย์บอยที่เขาสร้างขึ้นมาบังหน้า

ชาริสารู้สึกหน่วงในอก เธอรู้ดีว่าตัวเองเป็นแค่ไม้กันหมา เขาไม่ได้รักหรือสนใจเธอจริง ๆ การที่เขามองผู้หญิงคนอื่นมันก็เป็นเรื่องปกติของเขา แต่ทำไมเธอถึงต้องรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งที่เห็นเขาสนใจคนอื่นมากกว่าตัวเองด้วย เธอก้มหน้ามองแก้วเครื่องดื่มในมือเพื่อซ่อนความรู้สึกน้อยใจ

"เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" เพชรหันมาบอกเพื่อน

ชาริสานั่งจิบเครื่องดื่มในแก้วช้า ๆ เธอรู้สึกเบื่อหน่ายกับบทสนทนาเรื่องเครื่องสำอางแบรนด์เนมของสาว ๆ จึงขอตัวลุกไปยืนรับลมที่ริมระเบียงด้านนอกของห้องโถง ลมทะเลเย็น ๆ พัดมาปะทะใบหน้าช่วยให้เธอรู้สึกสดชื่นขึ้นบ้าง

"มาคนเดียวเหรอครับ"

เสียงทุ้มของใครบางคนดังขึ้นข้างหลัง ชาริสาหันไปมองก็พบกับผู้ชายรูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาหล่อเหลาสไตล์ลูกครึ่งกำลังส่งยิ้มเป็นมิตรมาให้ เขาอยู่ในชุดสูทลำลองที่ดูดีมีราคา

"เปล่าค่ะ มากับแฟนน่ะค่ะ" ชาริสาตอบตามมารยาท ขยับตัวออกห่างเล็กน้อยเพื่อรักษาระยะห่าง

"น่าเสียดายจังเลยนะครับ ผมเห็นคุณนั่งอยู่ข้างในดูเงียบ ๆ เลยตั้งใจจะเข้ามาทำความรู้จัก" ผู้ชายคนนั้นยังไม่ยอมแพ้ เขาขยับเข้ามาใกล้เธออีกนิด 

"ผมชื่อวินนะครับ คุณล่ะครับ"

"ชาค่ะ" เธอตอบสั้น ๆ ไม่อยากต่อบทสนทนาให้ยืดยาว

"ชื่อน่ารักเหมือนคนเลยนะครับ ปกติแฟนคุณปล่อยให้มายืนคนเดียวแบบนี้เหรอครับ ถ้าเป็นผม ผมคงไม่คลาดสายตาแน่ ๆ ผู้หญิงสวย ๆ อย่างคุณไม่ควรถูกปล่อยให้อยู่คนเดียว" วินพูดด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า สายตาของเขามองสำรวจใบหน้าและรูปร่างของชาริสาอย่างเปิดเผย

"เขาไปเข้าห้องน้ำน่ะค่ะ ชาขอตัวนะคะ" ชาริสารู้สึกอึดอัดกับสายตาของเขา เธอจึงตัดบทและเดินหนีกลับเข้าไปในห้องโถงทันที ทิ้งให้วินยืนยิ้มอยู่ตรงนั้นเพียงคนเดียว

เมื่อชาริสากลับมาที่โต๊ะ เพชรก็เดินกลับมาจากห้องน้ำพอดี ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งข้างเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่บรรยากาศรอบโต๊ะกลับดูมีเลศนัยแปลก ๆ

"มึงไปเข้าห้องน้ำนานไปหน่อยนะไอ้เพชร ปล่อยแฟนยืนเหงาจนมีคนมาขายขนมจีบแล้วเนี่ย" เสน่ห์เปิดประเด็นขึ้นมาทันทีพร้อมกับพยักพเยิดหน้าไปทางระเบียง

เพชรขมวดคิ้วเข้าหากัน เขาหันมามองหน้าชาริสาทันที 

"ใครมาจีบชา"

"กูจะไปรู้เหรอวะ เห็นเดินเข้าไปทักน้องชาตอนมึงไม่อยู่ หล่อซะด้วยนะมึง คุยกันตั้งนาน ไม่รู้คุยอะไรกัน พอมึงเดินมามันก็ชิ่งหนีไปเลย" สิงหาพูดเสริมขึ้นมาเพื่อปั่นประสาทเพื่อนตามประสาคนชอบแกล้ง

เพชรหน้าตึงขึ้นมาทันที เขาวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะเสียงดังจนน้ำแข็งกระฉอก สายตาคมกริบหันมาจ้องจับผิดชาริสาที่นั่งหน้าซีดอยู่ข้าง ๆ รังสีความโกรธแผ่ออกมาจากตัวเขาจนคนรอบข้างสัมผัสได้

"ใครเข้ามาคุยด้วย" เพชรถามเสียงแข็ง แววตาของเขาดูขุ่นมัวอย่างเห็นได้ชัด

"ชาไม่รู้จักค่ะ เขาแค่เข้ามาทักทายเฉย ๆ" ชาริสาตอบเสียงสั่น เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องโมโหขนาดนี้ ในเมื่อเขาเองก็ไม่ได้สนใจเธออยู่แล้ว

"แค่เข้ามาทักทาย ทำไมต้องคุยกันนานขนาดนั้น" เพชรคาดคั้นต่อ ไม่ยอมปล่อยผ่านง่าย ๆ 

"หมอนั่นมันถามอะไรเธอไปบ้าง แล้วเธอตอบมันไปว่ายังไง ไปให้ท่ามันหรือเปล่า"

"เขาก็แค่ถามว่ามาคนเดียวเหรอ ชาก็บอกไปว่ามากับแฟน แค่นั้นเองค่ะ พอรู้ว่าชามากับแฟนเขาก็ไม่ได้ว่าอะไร ชาก็เลยเดินหนีออกมา" ชาริสาพยายามอธิบายให้เขาเข้าใจ

"แน่ใจนะว่าบอกแค่นั้น ไม่ได้ไปยิ้มระรื่นให้มันใช่ไหม" ประโยคคุกคามของเขาทำเอาชาริสาถึงกับหน้าชา เธอเงยหน้ามองเขาด้วยความผิดหวัง

"พี่เพชรคิดว่าชาเป็นคนแบบนั้นเหรอคะ ชารู้ตัวดีว่าชามาที่นี่ในฐานะอะไร ชาไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นแน่นอนค่ะ" ชาริสาตอบกลับเสียงแข็งขึ้นเล็กน้อย เธอไม่ชอบเลยที่เขาดูถูกเธอ