บทที่ 89 หลบซ่อน

เช้าวันต่อมา อากาศบนดอยยังคงหนาวเย็น ชาริสาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความหวาดระแวง เธอชะโงกหน้ามองผ่านหน้าต่างห้องพักออกไปที่ลานจอดรถ เมื่อไม่เห็นรถเอสยูวีคันเมื่อวานก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ป้าสายหยุดเตรียมปิ่นโตอาหารกลางวันไว้ให้เรียบร้อย แกกำชับให้ชาริสาใช้เส้นทางลัดหลังดอยเดินไปโรงเรียนเพื่อหลีกเลี่ยง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ