บทที่ 26 บทที่ 26 แมวเหมียว

บทที่ 26 แมวเหมียว

เช้าวันรุ่งขึ้น

แสงแดดสีทองยามเช้าลอดผ่านม่านลูกไม้สีขาวเข้ามาตกกระทบลงบนเตียงกว้าง ปลุกคนตัวเล็กที่กำลังหลับสนิทให้อยู่ในห้วงแห่งความรู้สึกตัว มินตราขยับเปลือกตาขึ้นช้าๆ สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือแผงอกแกร่งที่เปลือยเปล่าและรอยยิ้มอบอุ่นของชายหนุ่มที่นอนตะแคงเท้าแขนมองเธอ...