บทที่ 3 คืนวิวาห์ บทที่ 3
พ่อเลี้ยงหนุ่มเรียกและทำให้หญิงสาวที่นั่งบนเตียงสะดุ้ง หล่อนนั่งขอบเตียงอย่างหมิ่นเหม่ สีหน้าของหล่อนแสดงความตกใจแต่ก็ทำเหมือนไม่มีอะไรอย่างกับทำใจดีสู้เสือ
“ขา...พ่อเลี้ยง”
หล่อนตอบเสียงหวาน พ่อเลี้ยงหนุ่มเดินมาหยุดและนั่งลงใกล้ ๆ เขาทำให้หม่อนสะดุ้งอีกหนด้วยการจับมือนุ่ม ๆ ที่หล่อนวางไว้บนหน้าตัก
“ฉันนึกว่างานวิวาห์จะล่มเสียอีก โชคดีมากที่มีเจ้าสาวอีกคนมาทำหน้าที่แทน”
“พ่อเลี้ยงยังโกรธพี่ไหมมากอยู่หรือเปล่าคะ”
หม่อนถามและเห็นสีหน้าของอัครเดชรแปลกไปสักครู่เขาก็ยิ้มออกมา
“โกรธสิ...พี่สาวของเธอทำฉันแสบ”
“หม่อนขอโทษแทนพี่ไหมนะคะ”
หญิงสาวดึงมือกลับและยกขึ้นไหว้ อัครเดชเลิกคิ้วกับท่าทางของเจ้าสาวตัวแทน เขาพินิจพิจารณาหล่อนก็เห็นว่าถ้าดูให้ดี ๆ หม่อนมีความแตกต่างจากไหม หน้าตาของสองสาวสวยเหมือนกันเพราะเป็นพี่น้องกัน แต่ไหมจะสวยแบบสาวเปรี้ยว ๆ เฉี่ยว ๆ ในขณะที่น้องสาวของหล่อนกลับดูอ่อนหวานน่ารัก และที่ทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มหัวใจเต้นแรงเพราะหล่อนเป็นสาวสวยคนหนึ่งที่รูปร่างไม่ได้เล็ก ๆ บอบบางเหมือนนางเอกหนัง แต่กะทัดรัดเหมือนนางเอกหนังโป๊เสียมากกว่า ตัวเล็กแต่หน้าอกหน้าใจใหญ่และเอวคอดเพราะเขาสังเกตจากชุดที่หล่อนสวมใส่ สักครู่พ่อเลี้ยงหนุ่มก็ยิ้มออกมาทั้งที่ลึก ๆ แล้วเขาก็ยังโกรธพี่สาวของหม่อนไม่หาย แต่คืนนี้บรรยากาศเป็นใจทำให้เขาผ่อนคลายลงได้นิดหน่อยจากเรื่องกระทบใจเมื่อวันก่อน
“เธออยากไถ่โทษให้พี่สาวของเธอจริง ๆ เหรอหม่อน”
เขาถามและหม่อนช้อนตามอง หญิงสาวรู้สึกแปลก ๆ มากขึ้นทุกที หล่อนนึกถึงคำพูดของป้ากานดาก่อนส่งตัวเข้าหอว่าให้เอาใจเจ้าบ่าว อย่าขัดใจ อันนั้นหล่อนรู้แต่ก็ยังคิดถึงความตั้งใจของตัวเองที่จะตะล่อมอัครเดชไม่ให้ทำอะไรหล่อนคืนนี้ ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เค้ยไม่เคยจะอยู่องสองต่อสองกับผู้ชาย คืนนี้เป็นครั้งแรกแถมคนที่หล่อนเข้าพิธีแต่งงานและอยู่ในห้องหอด้วยสองต่อสองก็เป็นหนุ่มหล่อล่ำเสียอีกด้วย หม่อนยิ้มฝืดๆ
“ค่า...หม่อนอยากไถ่โทษให้พี่ไหม แต่...เอ้อ...พ่อเลี้ยงคะ...คือหม่อน”
“งั้นเอางี้ละกัน...เธอถอดเสื้อให้ฉันหน่อยสิ...วันนี้เหนื่อยทั้งวัน ต้องต้อนรับแขกที่มางาน...อืม...ร้อนจะแย่แล้วเนี่ย”
พ่อเลี้ยงขัดคอหญิงสาว หม่อนที่กำลังจะอ้าปากพูดเรื่องข้อตกลงของตัวเองเลยต้องตามน้ำด้วยการช่วยแกะกระดุมเสื้อให้เจ้าบ่าวที่นั่งหันหน้าเข้าหา
"”ยับเข้ามาใกล้ ๆ สิ...นั่งห่างแบบนี้แล้วจะทำให้ฉันถนัดได้ยังไง”
เขาพูดแล้วเป็นฝ่ายขยับเข้าใกล้ กลิ่นน้ำหอมยั่วใจทำให้หม่อนเริ่มไขว้เขว แย่จริง ๆ เลย...หญิงสาวคิดในใจ หล่อนตั้งใจจะพูดเรื่องของหล่อนดันถูกขัดจังหวะเสียนี่
“อ่า...ค่ะๆ”
ว่าแล้วก็ขยับเข้าไปใกล้พ่อเลี้ยงหนุ่ม เขาจ้องหล่อนตาเป็นมันแถมยังส่งสายตาประหลาดให้เสียอีกด้วย หม่อนเหลือบมองสายตาของเจ้าบ่าวที่จ้องหล่อนตอนแกะกระดุมให้ตั้งแต่เม็ดแรกถึงเม็ดสุดท้ายแล้วอมยิ้มจนหล่อนเองเขินหน้าแดง เป็นแบบนี้แล้วเมื่อไหร่หล่อนจะได้พูดเรื่องตัวเองกันล่ะเนี่ย แล้วอัครเดชก็พูดขึ้นว่า
“อายุเท่าไหร่แล้วเราน่ะ”
“สิบเก้าค่ะ”
“ไหมยี่สิบเอ็ด ห่างกับไหมสองปีสินะ แต่ไหมเขาอยู่บ้าน ไม่ได้เรียนต่อเหมือนเธอ”
“พี่ไหมเขาชอบอยู่บ้านค่ะ จะได้ช่วยป้ากานดาทำงานบ้าน หม่อนอยากไปเรียนป้าก็ไม่ขัด”
“เก่งนี่เรา...แต่เป็นเมียฉันแล้วก็ต้องหยุดเรียนกลางคันสินะ”
“หม่อนตั้งใจว่าค่อยกลับไปเรียนใหม่ก็ได้ค่ะ เพราะคนเราไม่แก่เกินเรียน”
“ถามจริงเถอะ เธอรู้เรื่องไหมเขาหรือเปล่า ที่เขาหนีไป เขาหนีไปกับใคร เธอรู้ไหม”
หม่อนส่ายหน้า “หม่อนอยู่มหาลัย ไม่รู้เรื่องอะไรหรอกค่ะ ขนาดกับพ่อเลี้ยงหม่อนก็ยังพึ่งได้รู้จักวันนี้นี่เอง”
“อยู่มหาลัยมีแฟนรึเปล่าเราน่ะ แต่งงานแบบนี้แฟไม่ว่าเอาเหรอ”
บทที่ 3
“หม่อนยังไม่มีแฟนค่ะพ่อเลี้ยง”
หญิงสาวตอบและชักเริ่มขัดใจขึ้นมาหน่อย ๆ เพราะท่าทางอัครเดชทำเหมือนซักไซ้ไล่เรียงเรื่องของหล่อน แต่สิ่งที่ทำให้หญิงสาวร้อนผ่าวไปหมดทั้งตัวไม่ใช่แต่คำพูดซอกแซกและสายตาที่มองหล่อนตลอดเวลา กลับกลายเป็นว่าเมื่อหล่อนช่วยแกะกระดุมเสื้อให้และเขาถอดเสื้อออกทำให้เห็นหน้าอกที่เต็มไปด้วยขนรกเรื้อบนกล้ามเนื้อหนั่นแน่น ผู้ชายอะไรทั้งหล่อทั้งล่ำแถมมีซิกส์แพ็ค จัดได้ว่าเขาเป็นมหาเศรษฐีหุ่นนักกีฬา ไม่ได้ไว้พุงอย่างหนุ่มใหญ่ทั่วไป หม่อนเขินอายเพราะหล่อนไม่เคยเห็นผู้ชายถอดเสื้อใกล้ ๆ แบบนี้มาก่อน
“แล้วเธอไม่ถอดเสื้อด้วยเหรอหม่อน ไม่ร้อนรึไง”
พ่อเลี้ยงถามต่อทำเอาหญิงสาวตกใจ หล่อนหน้าแดงจัดและรีบตอบว่า
“อ้า...เอ่อ...หม่อนถอดเสื้อให้พ่อเลี้ยงก่อนไงคะ แล้วเดี๋ยวหม่อนค่อยถอดของตัวเอง”
“ถ้าอย่างนั้นเราก็ถอดพร้อม ๆ กันจะดีกว่าไหมล่ะ”
“พ่อเลี้ยง...เอ้อ...หม่อนมี...”
“มา...เดี๋ยวฉันช่วยถอดเสื้อให้”
หม่อนกำลังจะพูดเรื่องของหล่อนแต่ไม่ทันเจ้าบ่าวที่ขัดได้ทุกครั้งสิน่า แต่หนนี้เขาทำให้หญิงสาวลืมเรื่องที่จะพูด หม่อนสะดุ้งและขยับห่างแต่พ่อเลี้ยงหนุ่มดึงหล่อนเข้าไปกอดไว้ในอ้อมแขน
“อุ๊ย! พ่อเลี้ยงคะ”
“เป็นอะไรไปล่ะ ทำไมต้องทำท่าทางเหมือนไม่อยากเข้าใกล้ฉัน อย่าลืมสิว่าเธอเป็นเจ้าสาวของฉันแล้วนะหม่อน”
