บทที่ 79 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 20

ปลื้มลดเสียงต่ำลงและนั่งข้างหญิงสาว เขาลูบแขนน้อยของลูกหม่อนที่นอนหลับติดอกแม่อย่างนึกเอ็นดู แต่แล้วเขาก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเมญาร้องไห้ออกมา

“เพราะเมญา...คุณคาวีเลยเป็นอย่างนี้”

“ไม่เอาน่า อย่าโทษตัวเองเลย เรื่องนี้ไม่มีใครผิด พี่อยากให้ทุกคนเข้าใจกันมากกว่า”

“พี่ปลื้มรู้เรื่องทุกอย่างแล้ว ไม่โกรธเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ