บทที่ 1 งานแต่งงานในฝัน

ตอนที่ 1: งานแต่งงานในฝัน

เสียงระฆังดังแว่วกังวานก้องไปทั่วคฤหาสน์หรูริมทะเลสาบที่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นดินแดนแห่งความฝัน กลีบกุหลาบสีขาวบริสุทธิ์นับพันกลีบโปรยปรายลงมาตามทางเดินพรมแดง ท่ามกลางเสียงปรบมือและรอยยิ้มแสดงความยินดีจากแขกเหรื่อผู้ทรงเกียรติในแวดวงธุรกิจ

บนเวทีสีขาวสะอาดตา ประกรณ์ ประธานหนุ่มหล่อไฟแรงแห่งบริษัทไอทีที่กำลังเติบโต ยืนสง่างามในชุดสูทตัดเย็บประณีต แววตาคมกริบที่ปกติมักฉายแววเยือกเย็นและเด็ดขาดในเรื่องธุรกิจ ยามนี้กลับพราวระยับด้วยประกายความสุขและความอ่อนโยน เขากำลังจ้องมองหญิงสาวในชุดเจ้าสาวเกาะอกสีขาวปักคริสตัลระยิบระยับที่กำลังก้าวเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม

นั่นคือ เพียงฟ้า หญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจของเขาในเวลานี้ เพียงฟ้าเลขาสาวสวยผู้รู้ใจที่มีเรือนร่างอรชรสมส่วนและผิวพรรณผุดผ่องน่ามอง ยามที่เธอสวมชุดเจ้าสาวขับเน้นให้เห็นโครงหน้าเรียวสวยคมคายและเส้นผมสีดำสนิทสลวยยาวเคลียแผ่นหลัง ราวกับภาพวาดของหญิงสาวผู้ทรงเสน่ห์และมีความมั่นใจในตัวเองสูง ทว่าในยามนี้แววตาคู่นั้นกลับทอประกายความอ่อนโยนเปี่ยมด้วยความรัก เธอก้าวเดินเคียงคู่มากับความทรงจำที่ทั้งคู่ร่วมฝ่าฟันกันมาตั้งแต่ตอนเขาเรียนมหาวิทยาลัยปีสี่และเธออยู่ปีหนึ่ง เขามีเธอเป็นแรงใจที่คอยสนับสนุน อยู่เคียงข้างในวันที่ยังไม่มีอะไร จนเขาก้าวขึ้นเป็นประธานบริษัทในวันนี้ และเขากำลังจะได้แต่งงานกับผู้หญิงที่งดงามเพียบพร้อมทั้งรูปสมบัติและคุณสมบัติคนนี้

เมื่อเพียงฟ้าก้าวขึ้นมาหยุดยืนเคียงข้าง ประกรณ์ก็เอื้อมมือไปรับมือเรียวบางที่สวมกำไลข้อมือทองคำประดับเพชรหรูหรามาจับไว้ด้วยความทะนุถนอม สัมผัสอุ่นซ่านที่ส่งผ่านรอยยิ้มทำให้หัวใจของทั้งสองคนเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน

พิธีการดำเนินมาถึงช่วงเวลาสำคัญที่สุด เมื่อผู้ดำเนินพิธีกล่าวเชิญให้ทั้งคู่แลกแหวนแต่งงาน ประกรณ์หยิบแหวนเพชรเม็ดงามขึ้นมา ก่อนจะบรรจงสวมลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของเพียงฟ้าอย่างแผ่วเบา พร้อมกับสบตาเธอนิ่งด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ

"พี่สัญญาว่าความสำเร็จทั้งหมดที่พี่มี จะมีเพียงฟ้าคนนี้เคียงข้างและเป็นเจ้าของร่วมกันตลอดไป พี่รักเธอนะฟ้า" เสียงทุ้มต่ำพูดขึ้นด้วยความจริงใจ สัญญาแห่งความรักที่หนักแน่นดังขึ้นท่ามกลางสักขีพยาน

เพียงฟ้ายิ้มรับหยาดน้ำตาคลอด้วยความตื้นตัน เธอยิบแหวนทองคำขาวฝังเพชรแท้อีกวงขึ้นมาสวมลงบนนิ้วของประกรณ์บ้าง สัมผัสอุ่นจากมือของเขาทำให้เธอมีความสุขล้นปรี่

"ฟ้าเชื่อมั่นในตัวพี่กรณ์เสมอค่ะ ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเจอเรื่องยากลำบากแค่ไหน ฟ้าก็จะอยู่เคียงข้างพี่แบบนี้ตลอดไป" คำสัญญาหวานซึ้งเอ่ยออกมาจากริมฝีปากอิ่มสวย

เมื่อพิธีการอันศักดิ์สิทธิ์บนเวทีผ่านพ้นไป ความงดงามของบรรยากาศในงานแต่งงานก็ถูกขับเน้นให้ตราตรึงยิ่งขึ้นไปอีก รอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มของเพียงฟ้าในชุดเจ้าสาวทำให้เธอดงงามราวนางฟ้า ท่ามกลางเสียงชื่นชมของคนรอบข้างที่ต่างอิจฉาในความเหมาะสมของทั้งคู่ ประกรณ์โน้มใบหน้าลงจุมพิตหน้าผากเนียนแผ่วเบา ท่ามกลางเสียงปรบมือเกรียวกราวของแขกเหรื่อ หัวใจของเพียงฟ้าพองโต เธอเชื่อสนิทใจว่าความรักครั้งนี้จะมั่นคงและงดงามดั่งเทพนิยาย

เมื่อค่ำคืนแห่งการเฉลิมฉลองอันยาวนานสิ้นสุดลง เสียงดนตรีและผู้คนต่างทยอยจางหาย เหลือไว้เพียงความเงียบสงบและความอบอุ่นภายในห้องหอสุดหรู แสงไฟนวลตาจากโคมระย้าคริสตัลสาดส่องทอประกายระยิบระยับทั่วห้อง สะท้อนเงาร่างของคนทั้งสองที่หัวใจกำลังหลอมรวมเป็นดวงเดียวกัน

ปกรณ์ก้าวเข้าไปสวมกอดร่างอรชรของเพียงฟ้าในชุดนอนผ้าไหมสีมุกเนื้อนุ่มจากด้านหลังอย่างทะนุถนอม ปลายจมูกโด่งฝังลงบนลาดไหล่เนียนหอมกรุ่น พร้อมประทับจุมพิตแผ่วเบาและอ่อนโยนเพื่อถ่ายทอดความรักทั้งหมดที่มีในวินาทีนั้น

"เหนื่อยไหมครับคนดีของพี่" เสียงทุ้มกระซิบถามชิดริมใบหูด้วยความห่วงใย แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรักล้นปรี่

เพียงฟ้าเอี้ยวตัวกลับมาสบตาคมกริบของสามีด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข ดวงตากลมโตฉายประกายระยิบระยับด้วยความตื้นตันใจ เธอยกมือขึ้นสัมผัสแก้วสากของเขาเบาๆ

"ไม่เหนื่อยเลยค่ะ... วันนี้ฟ้ามีความสุขที่สุดในชีวิตเลยค่ะพี่กร" เสียงหวานเอื้อนเอ่ยออกมาจากใจจริง

ปกรณ์ยิ้มรับด้วยความเอ็นดู ก่อนจะประคองโครงหน้าเรียวสวยขึ้น แล้วจุมพิตลงบนริมฝีปากอิ่มด้วยความเสน่หาและลึกซึ้ง เนิ่นนานจนแทบละลายหายไปในอ้อมกอดของกันและกัน

"พี่ก็มีความสุขที่สุดเหมือนกัน... ขอบคุณนะฟ้า ที่เข้ามาเป็นดวงใจของพี่ และขอบคุณที่อยู่เคียงข้างและเชื่อมั่นในตัวพี่เสมอมา"

ค่ำคืนนั้น เพียงฟ้ามอบทั้งกายและใจอันบริสุทธิ์ให้ชายหนุ่มผู้เป็นที่รักด้วยความศรัทธาอันแรงกล้าในรักแท้ เธอมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้อย่างหมดเปลือก โดยไม่มีทางล่วงรู้เลยว่า... งานแต่งงานอันแสนโรแมนติก หยาดน้ำตาแห่งความปีติ และความหวานชื่นในอ้อมกอดนี้ จะเป็นเพียงภาพฝันอันแสนสั้น ดั่งดอกไม้ไฟที่งดงามเพียงชั่วครู่ ก่อนที่กาลเวลาและความหึงหวงหน้ามืดตามัว จะแปรเปลี่ยนความอบอุ่นทั้งหมดนี้ ให้กลายเป็นความเย็นชาที่กัดกินหัวใจเธอจนแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดีในเวลาต่อมา