บทที่ 27 ราคาขอของเก่า

แต่หญิงสาวก็รีบดึงสติกลับมาอย่างรวดเร็ว “ไม่ต้องมาทำเป็นภูมิใจแทนฉันหรอกค่ะ”

รามิลเลิกคิ้ว “ทำไมล่ะ”

“เพราะคนที่ควรจะภูมิใจในตัวฉันมากที่สุด... ก็คือตัวฉันเองค่ะ”

ชายหนุ่มยิ้มบางๆ “ถูกของเธอครับ”

วาดฝันพยักหน้ารับ ก่อนจะหมุนตัวเตรียมเดินหนีกลับแผนก แต่ทว่ารามิลกลับเอ่ยเรียกเธอไว้อีกครั้ง

“ฝั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ