บทที่ 28 ของเก่าที่เขาไม่เคยทิ้ง

"ของเก่าที่ถูกทิ้ง?"

วาดฝันอ่านทวนประโยคบนหน้าจอสมาร์ตโฟนซ้ำอีกครั้ง มุมปากเรียวเหยียดขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับเสียงหัวเราะในลำคอ         

"ปากดีใช้ได้เลยนี่หว่า"

เข็มนาฬิกาเพิ่งบอกเวลาแปดโมงสี่สิบห้านาที แก้มก็หอบหายใจวิ่งกระหืดกระหอบมาที่โต๊ะทำงาน พร้อมกับยื่นหน้าจอสมาร์ตโฟนที่เปิดภาพบันทึกกลุ่มสนทน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ