บทที่ 25 25

วันต่อมา 

“ตื่นแล้วค่า…” จัสมินส่งเสียงทักทายคนตัวโตที่คาดว่ากำลังเตรียมอาหารเช้าอยู่เพราะกลิ่นหอมของอาหารลอยขึ้นไปถึงชั้นสองของบ้าน พร้อมกับการก้าวขาลงมาจากบันไดบ้าน

“วันนี้ทำอะไรทานอ่ะ หอมเชียว”

“ข้าวต้มครับ เช้านี้สดใสเชียวนะ” 

“งั้นเหรอ…” จัสมินเกี่ยวเส้นผมไปทัดไว้ข้างหูพร้อมกับอวดรอยยิ้มสดใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ