บทที่ 42 42

จัสมินกลับมารอลภัสที่บ้านด้วยความรู้สึกที่โคตรจะว่างเปล่า

หลายเรื่องยังประเดประดังอยู่ในหัว ยังมีความกังวล ยังมีเหตุที่ทำให้คิดมาก ยิ่งเห็นว่าอีกคนกลับช้ากว่าเดิมมาก มันยิ่งอดคิดมากไม่ได้จริงๆ 

“กลับมาแล้วครับ” เสียงของคนที่จัสมินกำลังรอดังขึ้นที่หน้าประตูบ้าน ไวเท่าความคิด จัสมินหยัดตัวลุก รีบก้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ