บทที่ 50 50

“ผมจะเลิกกับคุณได้ยังไง ในเมื่อผมก็ขาดคุณไม่ได้เหมือนกัน” หัวใจที่ร้าวรานหยุดความแผ่วลงชั่วขณะ จัสมินเงยหน้าขึ้นสบตากับลภัสทั้งน้ำตา

“คุณ…คุณว่าอะไรนะคะ”

“ที่ผมมาวันนี้ผมมาเพื่อขอโทษ ผมผิดเองที่เอาแต่ใจ ผิดเองที่คิดจะแก้ปัญหาทุกอย่างเอาเองเงียบๆ ผมแค่ไม่อยากให้คุณเครียด ไม่อยากให้คุณคิดมากจนลืมไปว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ