บทที่ 14 Ep 13 ไม่ชิน
Ep 13 ไม่ชิน
ตกดึกคืนนั้นไอด้านอนหนาวจนปวดไปถึงไขกระดูก ผ้าห่มผืนบางไม่สามารถต้านทานความเย็นจากแอร์ได้อีกทั้งพื้นที่นอนอยู่เย็นเฉียบราวกับนอนอยู่บนแผ่นน้ำแข็ง จนกระทั่งหญิงสาวไม่อาจทนความหนาวได้ ร่างบางจึงลุกขึ้นนั่งท่ามกลางความมืด ลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะบ่งบอกให้รู้ว่านิคนอนหลับสนิทแล้ว ไอด้านั่งถอนหายใจอยู่พักหนึ่ง ทำไมจู่ๆต้องมาใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายที่เจอกันแค่ไม่กี่ครั้งด้วย หากพ่อกับแม่รู้มีหวังโดนโดนไล่ออกจากตระกูลแน่ๆ
“ฮึบ” ร่างบางค่อยๆหยัดกายลุกขึ้นแล้วแทรกตัวนอนข้างๆนิคอย่างเงียบเชียบ ที่ว่างข้างๆพอเหมาะพอเจาะให้อีกคนหนึ่งนอนได้ ไอด้าค่อยๆล้มตัวลงนอนหันหลังตะแคงให้ร่างสูง หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามไม่หยุด มันเป็นครั้งแรกที่เธอต้องนอนร่วมเตียงกับผู้ชายจึงเกิดอาการประหม่าจนไม่สามารถข่มตานอนได้ “จะนอนหลับได้ยังไงเนี่ย”
ร่างบางพยายามไม่เอี้ยวตัวหันไปมองนิคเพราะกลัวนอนไม่หลับ แค่นี้ก็ทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามไม่หยุดแล้ว เธอกำลังนอนข้างผู้ชายที่เอะอะหน่อยก็เอาปืนจี้ มันทำให้เธอหวนกลับไปนึกถึงเหตุการณ์เมื่อสองปีที่แล้ว ใบหน้าคมคายที่เห็นเพียงครั้งเดียวแต่ทว่ากลับจำได้จนกระทั่งตอนนี้ จำทุกอย่างที่เป็นเขาได้ ดวงตา ริมฝีปาก น้ำเสียง และรอยสักรูปหมาป่า ไม่คิดไม่ฝันว่าผู้ชายที่เคยเจอกันเมื่อสองปีก่อนจะเป็นผู้ชายคนแรกของเธอ! T^T
@เช้าวันถัดมา
กรี๊งงงงงงงงงง~
เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นทำเอาสาวเจ้าที่กำลังนอนหลับฝันหวานสะดุ้งตื่น ไอด้ารู้สึกหน่วงๆที่บริเวณหน้าอก หน้างามจึงก้มลงมองพบว่านิคกำลังนอนจับหน้าอกของเธออยู่!
“กรี้ดดดดดด!!!”
“หนวกหู!”
“นะ...นายนอนจับหน้าอกฉัน!”
“มากกว่าจับก็ทำมาแล้วนิ” ร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นนั่ง ผมฟูชี้โด่ชี้เด่ทำให้นิคดูเป็นผู้ชายเซอร์ๆน่ามองไปอีกแบบ “ฉันนอนจับนมเธอตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว”
“นายควรขออนุญาตฉันก่อน!” ร่างบางรีบกระโดดลงจากโซฟาเมื่อรู้ตัวว่าอยู่ใกล้นิคจนเกินไป ให้ตายเถอะทำไมตอนตื่นเช้าเขาถึงได้ดูน่ามองแบบนี้นะ
“หึ!” นิคหยัดกายลุกขึ้นบิดขี้เกียจ ก่อนปรายตามองคนตัวเล็กที่กำลังยืนบิดตัวด้วยความเขินอายเพราะไม่เคยร่วมห้องกับผู้ชายมาก่อน “ไปอาบน้ำสิ”
“นะ...นายอาบก่อนเลย”
“อยากอาบพร้อมฉันหรอ”
“บะ...บ้า ใครอยากอาบพร้อมนาย!” ไอด้าพยายามไม่สบตากับนิคเพราะตอนนี้เธอกำลังเสียอาการ “ฉันอาบน้ำนาน”
“...” นิคไม่ตอบ เขาเพียงเดินเฉียดร่างบางไป ทันทีที่ลับหลังคนตัวสูงไอด้าถึงกับถอนหายใจพรืด ทำไมหัวใจต้องเต้นแรงด้วยนะ หากเป็นแบบนี้มีหวังต้องหัวใจวายตายซักวันแน่ๆ
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จนิคก็บังคับให้ไอด้านั่งรถไปเรียนพร้อมกันกับเขา แต่ไอด้าปฏิเสธเพราะตอนเย็นมีนัดกับเพื่อน หากไปกับนิคมีหวังโดนเม้าท์แน่ๆเพราะนิคค่อนข้างฮอต
“ทำไมฉันต้องเรียนห้องเดียวกับนายด้วยนะ” ร่างบางเม้มปากจนเป็นเส้นตรงพร้อมถอนหายใจเบาๆแล้วเดินเข้าไปในห้องเรียน ดวงตากลมโตเหลือบเห็นนิคนั่งอยู่ริมหน้าต่างที่เดิม ทันทีที่ดวงตาคมตวัดมองทำเอาไอด้าหลบสายตาแทบไม่ทัน อย่าให้เพื่อนๆในห้องรู้ว่าเธอกับนิคแอบมีความสัมพันธ์กัน
ทั้งวันไอด้าแทบไม่เป็นอันเรียนเพราะถูกสายตาคมจับจ้องตลอด นิคแทบไม่สนใจเรียนเลยแต่พอสอบควิซเขามักได้คะแนนอันดับหนึ่งของห้องตลอด ในขณะที่ไอด้าอ่านเอาเป็นเอาตายแต่สอบได้คะแนนกลางๆ จนกระทั่งเลิกเรียนไอด้าจึงมีโอกาสห่างไกลจากสายตาของนิค
“นายกำลังทำให้ฉันสูญเสียความเป็นตัวเองอยู่นะ” ร่างบางฟุบหน้าลงบนพวงมาลัยรถแล้วนั่งสงบจิตสงบใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนเสียงมือถือดังขึ้น “ว่าไง”
(อยู่ไหนแล้ว)
“พึ่งถึงรถ”
(จะมาแต่งตัวที่ห้องฉันใช่ไหม)
“อืม ฉันขึ้เกียจกลับคอนโดน่ะ”
(งั้นก็เร็วๆหน่อยนะเพราะรุ่นพี่ของเราไปจองโต๊ะรอแล้ว)
“ได้ค่าาาา คุณรินจัง”
วันนี้มีนัดเลี้ยงสายรหัสที่ผับแห่งหนึ่งใกล้คอนโดของรินจังเพื่อนสนิทของเธอ เหตุผลที่ไม่กลับไปแต่งตัวอยู่ห้องนั่นก็เพราะไม่อยากเจอหน้านิค แต่คิดไปคิดมาหลังเลิกเรียนทุกวันนิคต้องไปคาสิโน แต่นั่นแหละไปแต่งตัวห้องเพื่อนดีกว่า
@ผับ XXX
“ริน ฉันว่าชุดนี้มันแอบโป๊ไปนะ”
“โป๊ตรงไหน เซ็กซี่ๆแบบนี้แหละ เผื่อพี่รหัสชอบขึ้นมาจะได้มีคนติวข้อสอบให้”
“ใครจะมาชอบฉัน ไม่มีหรอก”
“ฉันล่ะเบื่อพวกคนสวยถ่อมตัวจริ๊งๆ ปะ เขาไปข้างในกันเถอะ” ไม่พูดพร่ำทำเพลงรินจังคว้าแขนเพื่อนสาวที่ตัวเล็กกว่าเข้าไปข้างในทันที วันนี้ในผับค่อนข้างครึกครื้นเพราะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์
“นี่เธอรู้จักแทบทุกโต๊ะเลยหรอ”
“ก็ประมาณนั้นแหละ ฉันมาที่นี่บ่อย” รินจังยกมือทักทายทุกโต๊ะราวกับเป็น ส.ส ก็ไม่แปลกที่รินจังจะรู้จักคนเยอะเพราะกิจวัตรประจำวันของเธอก็คือเที่ยวผับ รินจังนี่แหละเป็นคนเปิดโลกให้ไอด้า ตอนเด็กแทบไม่เคยแตะแอลกอฮอล์เลยแต่พอรู้จักกับรินจังมันทำให้ไอด้าเริ่มคุ้นชินกับสังคมแบบนี้
“วันนี้ฉันขอกินน้อยๆนะกลัวเมา”
“แหม๋...เธอเคยกินเยอะซะที่ไหนล่ะไอด้า ฉันนึกว่าแมวดม”
“ก็ฉันคออ่อนนิ”
“ค่าาาาา แม่คุณคออ่อน...นั่นไง! เจอโต๊ะพี่รหัสแล้ว” รินจังโบกมือทักทายกลุ่มพี่รหัส ซึ่งไอด้ากับรินจังมีพี่รหัสคนเดียวกัน แม้จะเคยเห็นหน้าคร่าตาพี่รหัสอยู่บ้างแต่ไอด้าไม่ค่อยได้คุยกับพี่รหัสเลย “สวัสดีค่ะ พี่เรียวตะ พี่เคน”
“สวัสดีค่ะ”
“หวัดดีครับ นั่งก่อนๆ” เรียวตะผายมือไปยังเก้าอี้สองตัวที่เหลือไว้สำหรับสองสาว เรียวตะเป็นรุ่นพี่ปีสอง ส่วนเคนเป็นรุ่นพี่ปีสาม
“พี่เรียวตะกับพี่เคนมานานรึยังไงคะ” รินจังเปิดฉากทักทายด้วยความสนิทสนม เพราะเคยไปดื่มกับพี่รหัสบ่อยๆต่างจากไอด้าที่เคยคุยกับพี่รหัสแค่ไม่กี่คำ
“พวกพี่พึ่งมาถึงเหมือนกัน ว่าแต่น้องรินจังกับน้องไอด้าจะดื่มอะไรครับเดี๋ยวพี่สั่งให้”
“รินขอเป็นวอดก้าค่ะ ส่วนไอด้ากินน้ำส้ม”
“ได้ไง มาเที่ยวผับแต่กินน้ำส้ม?” เรียวตะเลิกคิ้วก่อนหันไปถามหญิงสาวที่นั่งเงียบอยู่ตรงข้าม
“ด้าพึ่งเริ่มเที่ยวค่ะ อีกอย่างด้าเป็นคนคออ่อนด้วย”
“อย่างนี้มันต้องโดนรับน้อง!”
————————
