บทที่ 10 10

“แล้วจะให้ฉัน รับผิดชอบยังไง เงินตั้งเจ็ดแปดแสน มันเล็กน้อยสำหรับคุณแต่มันเยอะมากสำหรับคนกำลังตกงานอย่างฉัน” นาราโอดครวญ สีหน้าที่ยามปกติดูสดใสอยู่ตลอดเวลา นาทีนี้เศร้าสนิท ไม่ใช่เธอบ่ายเบี่ยงความรับผิดชอบ แต่กำลังหาทางออกให้ตัวเองและเขาอย่างวินๆ ด้วยกันทั้งสองฝ่าย

“คุณกำลังตกงาน?” ชาร์ลส์แสร้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ