บทที่ 18 18

ดวงหน้าสวยมองไปรอบตัว ลมหนาวพัดพากลิ่นดอกไม้หอมกลางคืน อาทิ ดอกโมก ดอกแก้ว ลอยมาตามลม จนเจ้าของร่างต้องห่อไหล่ลาดเพื่อบรรเทาความหนาว ขนาดเธอมีเสื้อผ้ายังรู้สึกว่าหนาว แล้วเจ้าขนฟูที่ไม่มีสิ่งใดปกปิดร่างกายนอกจากขนฟูๆ เหมือนก้อนสำลีสีขาว

“หนาวมากใช่ไหมถ้วยฟู” สองขารีบเดินไปที่ตู้สำหรับเก็บอุปกรณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ