บทที่ 12 คำชวนจากคนหน้าตาย

สามวันหลังจากวันหยุดที่สวนสาธารณะ ฮันซออา

ก็ยังคงจำประโยคหนึ่งของคังแทจุนได้ดี

เพราะเป็นคุณครับ

ประโยคสั้น ๆ ที่เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจังจนเธอไม่สามารถทำเป็นลืมได้

ตั้งแต่วันนั้น ซออาก็พยายามไม่คิดถึงมัน

แต่ยิ่งพยายามไม่คิด เธอกลับยิ่งนึกถึง

ระหว่างทำงานก็คิด

ตอนกินข้าวก็คิด

แม้กระทั่งตอนเลือกเสื้อผ้า...