บทที่ 12 เท่าที่คุณต้องการ

ลูกเจ้าของโรงสีข้าวปล่อยตัวให้สาวเมืองกรุงลวนลามตามสบาย มือหยาบเพราะยกกระสอบข้าวสาร ยกของหนักเป็นประจำลูบลงไปบนเรือนผมนุ่มสะอาด พร้อมกับก้มลงมาสูดกลิ่นหอม

“อื้อ อัญชัน...” เสียงพร่าเปล่งออกมาเมื่อปลายลิ้นแตะต้องสัมผัสลงไปบนหัวนมเรียว

“วันนี้ตอนเที่ยงคุณไม่ยอมสั่งปลาช่อนลุยสวนให้ฉัน” มือซนขยำเป้ากางเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ