บทที่ 41 หลบฝน

ลูกชายเจ้าของโรงสีใหญ่เดินมายืนอยู่ในระยะประชิด ให้ความสำคัญกับบั้นท้ายงอนงามกลมกลึง มือยื่นออกไปเบื้องหน้าจับก้นงอนน่าบีบ ยิ่งเมื่อมองจากท่ายืนอันน่าหวาดเสียวของอัญชันแล้ว ยากเหลือเกินที่สุกฤตจะหยิบเอาความคิดทะลึ่งลามกออกไปจากหัวได้

“ยืนรอพี่ท่านี้ คิดจะอ่อยพี่เหรอ” มือเลื่อนไปจับเอวบาง คนที่ยืนหัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ