บทที่ 45 เข้าหอ

“คุณอีฟไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ฉันจะดูแลหนูอัญชันให้เสมือนว่าเป็นลูกสาวของฉันเอง” คำสัญญาภาษาซื่อของคนบ้านนอกทำให้หัวใจคนในครอบครัวเต็มตื้น

“ขอบคุณค่ะ” พุดพิชญาหันไปทางพ่อแม่สามีของลูกสาว รู้สึกดีใจนักหนาที่ครอบครัวของเธอได้มาเกี่ยวดองเป็นทองแผ่นเดียวกันอย่างนี้

หลังจากพิธีสวมแหวนแต่งงาน และจดทะเบียนสมร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ