บทที่ 6 ใส่เกียร์ลุย

แต่ไหนแต่ไรมาอัญชันเคยชินกับการซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยหรือใหญ่โต ที่บ้านและทุกคนในครอบครัว มักสอนให้เธอเชื่อและศรัทธา เคารพในความรู้สึกตัวเองเสมอ หากสิ่งนั้นมันยังคงอยู่ในกรอบแห่งความถูกต้อง

แน่นอนว่าครั้งนี้ อัญชันรู้ตัวเองดีว่า เธอชอบสุกฤตเข้าให้แล้ว ดังนั้นในเมื่ออีกฝ่ายไม่มีทีท่าคิดเดินหน้าเพื่อจีบ จึงเป็นหน้าที่ของเธอเอง ที่จะใส่เกียร์ลุย รุกจีบผู้ชายก่อน ถึงขนาดลงทุนมานอนให้ท่าจนถึงในห้องอย่างหน้าไม่อาย

แต่ดูเอาเถอะพ่อหนุ่มไทบ้านเมืองสุพรรณฯ ยังนอนอดทนอดกลั้นอยู่ได้ขนาดนี้ แล้วจะไม่ให้เธอตกหลุมรักเขายังไงไหว

“อัญชัน”

“ชู่วววว อย่าขัดขืนสิคะ ฉันบอกให้คุณนอนนิ่ง ๆ” ริมฝีปากบางเคลื่อนลงไปจูบอย่างนุ่มนวล 

การที่อีกฝ่ายไม่ดิ้นรน ไม่ขัดขืนขัดขวาง หรือยกขาขึ้นมาถีบเธอตกเตียง อัญชันตีความหมายท่าทีสมยอมนี้ว่า สุกฤตไม่ได้นึกเดียดฉันท์รังเกียจ ตรงกันข้ามเขากลับเผยอปากตอบรับจูบหวานจากเธออย่างว่าง่าย

“ปากคุณนุ่มจังเลย” อัญชันขยับ เอียงใบหน้าลงไปแตะจูบตรงด้านข้างมุมปากหยัก

“ปากคุณก็นุ่มเหมือนกัน...หอมด้วย” จมูกโด่งยกขึ้นมาแตะจูบโต้ตอบอย่างอ่อนโยน ตรงริมฝีปากของอัญชันที่กำลังขยับยิ้ม มือคลายจากการกำผ้านวม ท่อนแขนสองข้างรั้งเอวบางกดลงมาหา ส่งผลให้บริเวณหน้าขาของคนทั้งคู่แนบสนิทกัน จนส่วนเว้าของอัญชันทาบลงไป ประชันเข้ากับส่วนนูนอันแข็งขืนของสุกฤต

“แต่คุณก็ไม่ยอมจูบฉันก่อน จนฉันต้องยอมทำตัวเป็นแม่เสือสาวเข้ามาปลุกปล้ำคุณอย่างนี้”

“ผมไม่ยอมจูบคุณ แต่คุณก็จูบผมคืนแล้วนี่ ถ้าเป็นคนอื่นมาปลุกปล้ำทำอย่างนี้ ผมคงไล่ตะเพิดให้ออกจากบ้านไปแล้ว”

“แล้วคุณจะไล่ฉันไหม”

“ดึกขนาดนี้แล้ว ผมไม่ใจร้ายไล่คุณไปไหนหรอก”

“ถ้าคุณไม่ไล่ อย่างนั้นฉันขอจูบคุณต่ออีกหน่อยนะ”

สายตาของสุกฤตเหลือบชำเลืองมองใบหน้าหวานของอัญชันที่เคลื่อนเข้าไปหาตนอย่างช้า ๆ ลมหายใจของเธอแผ่วเบาคละเคล้ากลิ่นหอมจาง ๆ ความรู้สึกอันซับซ้อน แต่ในความซับซ้อนอันสับสน ไม่มีส่วนหนึ่งส่วนใดคิดต่อต้านเลยสักนิด

“คุณทำให้ฉันไม่เป็นตัวเองเลย” ริมฝีปากของอัญชันแตะลงบนริมฝีปากของสุกฤตอย่างนุ่มนวล เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความหวั่นไหวแต่แฝงไปด้วยความปรารถนา

“คุณเองก็กำลังทำให้ผม...ไม่เป็นตัวเอง”

จูบหวานค่อย ๆ ลึกซึ้ง ขณะคนทั้งสองโอบท่อนแขนกระชับเข้าหากัน เสียงลมหายใจกระชั้นหนักขาดห้วง บ่งบอกถึงความปรารถนาอันเร่าร้อน ที่กำลังปะทุขึ้นภายในใจของทั้งคู่ หากแต่สุกฤตยังคงพยายามฝืนทุกอย่างไว้ ไม่ให้มันเลยเถิดไปเกินกว่าที่ควรจะเป็น

“พี่โป้ง...”

“พอเท่านี้เถอะ” ท่อนแขนรัดร่างนุ่มนิ่มของหญิงสาวที่นอนทาบทับร่างของเขาอยู่ด้านบน

อายุ 32 ปี เข้าไปแล้ว แม้จะยังไม่เคยมีแฟนเป็นตัวเป็นตน แต่เขารู้ดีว่าหากปล่อยให้ทุกอย่างเดินหน้าต่อไป บางทีปราการกำแพงที่เขาพยายามเก็บกลั้นเอาไว้อาจทลายลงได้ทุกวินาที

“แต่ว่าอัญอยาก” อัญชันเป็นฝ่ายนอนตัวสั่น หนีบขาสองข้างเข้าหากันแน่น

สัญชาตญาณความต้องการทะยานอยากอย่างปุถุชนคนธรรมดาทั่วไป ขับน้ำเมือกใส ๆ ไหลออกมาหล่อลื่นร่างกายส่วนล่างของอัญชันจนแฉะ

ไม่ต่างจากสุกฤต ที่เวลานี้กล้ามเนื้อส่วนพิเศษใต้กางเกงขายาวใส่นอน มันค่อย ๆ ขยับแข็งขืนตื่นตัว จนดุ้นเนื้อขยับยืดผงาด ดันเนื้อกางเกงขายาวบาง ๆ ตั้งขึ้นมา จนแทงไปสัมผัสเข้ากับร่องขาหนีบของอัญชัน

“พี่โป้ง”

“หือ”

“อัญเสียว” สองขาขยับแบะถ่าง หัวเข่าสั่นกดน้ำหนักลงไปบนเตียงนอนขณะพยายามโยกเอวตัวเองขึ้นลง ต้องการให้จุดกระสั่น จุดศูนย์รวมความเสียวซ่าน ถูไปสัมผัสกับท่อนอะไรบางอย่างแข็งๆ ของสุกฤต

“ผมก็เสียว”

“เราทำกันไม่ได้เหรอ” ใบหน้าซุกเข้าไปใต้ซอกคอ เม้มปากดูดเนื้ออ่อนบางจนเกิดรอยแดงเพราะห้อเลือด

“ทำไม่ได้”

เพียะ!

มือหยาบฟาดเพียะลงไปบนก้นกลมที่กำลังกระดกขึ้นกระดกลง คนหนุ่มที่กำลังฝืนความต้องการตัวเองบีบฝ่ามือลงไปยังแก้มก้น บังเอิญนิ้วชี้ยาวมันดันแทรกเข้าไปใต้ร่องก้นด้านล่าง สัมผัสเข้ากับความชื้นแฉะของอัญชัน

“อ๊า พี่โป้ง”

“ตรงนี้เหรอครับ” นิ้วชี้กดน้ำหนักแทงนิ้วใส่เข้าไปตามความชื้นแฉะ

“ใช่ ตรงนั้น อื้อ...” มือเอี้ยวเอื้อมไปด้านหลัง จับข้อมือแกร่งของสุกฤตนำทางมันไปจี้ลงตรงจุดที่ตัวเองต้องการ จากนั้นเจ้าของร่างจึงขยับสะโพกโยกเอวถูร่องลื่นชื้นเปียก ถูไปกับความเรียวของนิ้วยาว

“ถอดกางเกงได้ไหม” เสียงพร่ากระซิบถามเหมือนต้องการขออนุญาต

“ไม่ได้ ถอดไม่ได้เด็ดขาด”

“แต่อัญเสียว อยากจนจะเป็นบ้าแล้ว พี่โป้ง อัญไม่ไหวแล้ว”

“นอนลง”

ท่อนแขนแข็งแรง รวบร่างบางพลิกกลับลงไปนอนแผ่ ส่วนตัวเองพลิกกลับเปลี่ยนสถานะจากคนนอนนิ่ง ๆ มาเป็นคนที่ต้องคุมเกมเอง

มือรวบเอวกางเกงนอนแบบยางยืดของอัญชัน แล้วบังคับให้สาวสวยกำมันไว้ให้แน่น ตะเข็บผ้าส่วนเป้ากางเกงกรีดลึกลงไปตามร่องของอวัยวะบอบบาง

แม้ความสว่างภายในห้องมีไม่มากนัก แต่ประสบการณ์จากการดูคลิปวิดีโอหนังผู้ใหญ่มามาก ทำให้เขารู้ว่าต้องเริ่มจากตรงไหน ใบหน้าหล่อคมคายอย่างหนุ่มไทบ้านแท้ ๆ ซุกลงไปสูดจมูกดมกลิ่นรัญจวนจากซอกขา ลิ้นสากอันชุ่มเปียกตวัดลากลงไปเลียเนื้อผ้าลื่น

“อื้อ พี่โป้ง...พี่โป้งเสียว” อัญชันถึงกับยันกายลุกขึ้นมานั่ง ขยับขาสองข้างกางกว้าง เฝ้ามองสุกฤตที่กำลังใช้ปากขบเม้มส่วนล่างให้

“ดีจัง” มือบางช้อนปลายคางของเขาแล้วโน้มลงไปจูบ

“แม่กลับมาแล้ว ห้ามเสียงดังนะ” หูแว่วได้ยินเสียงรถยนต์แล่นเข้ามาจอดอยู่หน้าบ้าน เป็นสัญญาณว่าเขาควรจะเร่งทำให้ทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์โดยเร็วที่สุด

นิ้วแกร่งบีบเนื้อนุ่ม พื้นที่เป็นรูปสามเหลี่ยมขนาดใหญ่ จนเนื้อส่วนนั้นปลิ้นนูนขึ้นมา อาศัยเนื้อผ้าตะเข็บอ่อนยัดใส่เข้าในร่องแคบ ใช้แรงเสียดสีถี่ ๆ สร้างความเสียวที่ทำให้อัญชันถึงกับต้องทิ้งตัวลงไปนอนดิ้นเร่า ๆ เอวกระดกยกกระเด้าขึ้นมากลางอากาศ ทั้งที่สุกฤตยังไม่ได้ลงมือ ลงลิ้น ทำอะไรเลย

“อื้อ พี่โป้ง...พี่โป้ง อ๊า” มือคว้าหมอนใบใหญ่ยกขึ้นมาอุดปาก ขาตวัดเกี่ยวรัดต้นคอแกร่งกระชากใบหน้าของสุกฤตลงไปหนีบติดกับโคนขาหนีบ

“จะเสร็จแล้วใช่ไหม” มือบีบดันร่องมันแหวกออก

ครอบปากลงไปตรงกลาง ใช้ฟันหน้าแข็ง ๆ ขูดผ่านเนื้อผ้าเข้าไปสะกิดติ่งเสียวแรง ๆ ช่วยกันกับนิ้วมือแยงแหย่เข้าไปในร่องลื่นที่ขับเมือกออกมาจนเป้ากางเกงนอนชุ่มไปหมด

“อื้อ เสียว” เพียงข้อนิ้วมือเดียวของสุกฤตทำเอาอัญชันสะโพกลอย ร่อนส่ายไม่กลับมาติดเตียง อารมณ์เสียว ความรู้สึกซ่านผ่านกระจายตั้งแต่หน้าขาลามขึ้นมาถึงหน้าอก

“ไม่ไหว พี่โป้ง อัญไม่ไหว”

สาวสวยใจกล้าบ้าบิ่นกระโจนขึ้นมาผลักอกสุกฤตล้มตึงลงไปนอนแผ่ จากนั้นตัวเองทำหน้าที่ขึ้นไปนั่งคร่อมควบเอวบาง สะบัดร่องรักอันเสียวซ่านจนเกือบถึงจุดขีดสุดไปกับความแข็งของลำเอ็นใหญ่

ปล่อยให้มันแทงเข้าไปแม้จะมีเนื้อผ้าเป็นปราการอยู่ถึงสองชั้นคือกางเกงนอนของอัญชัน และกางเกงขายาวของสุกฤต แต่ความเสียวนั้นมันกลับไม่น้อยลงเลยสักนิด 

“อัญชัน”

“อัญจะเสร็จแล้ว” รีบดึงมือของสุกฤตมาจับหน้าอกตัวเอง มือถลกเปิดเสื้อนอนดึงเอาเสื้อชั้นในพลิกมันขึ้นไปพาดไว้บนเนินอก บังคับให้คนนอนด้างล่างบีบมือหนัก ๆ ขณะที่ตัวเองสะบัดเอวโยกไปมาจนได้ยินกระทั่งเสียงเตียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดลั่นห้องไปหมด

“อัญชันเบาหน่อย อ๊า” นิ้วขยี้บิดบี้บีบหัวนมแข็งในความมืด ร่างกายท่อนล่างตื่นแข็งตัวเหมือนมันกำลังจะปล่อยน้ำร้อนปะทุออกมา

“เบาไม่ได้ อัญอยากทำแรง ๆ” สาวสวยเอาแต่ใจไม่ฟังเสียงปรามทำทุกอย่างตามที่ใจปรารถนา

ช่วงเวลานาทีสุดท้าย เหมือนคนทั้งสองหลงลืมไปว่าเวลานี้บ้านทั้งหลังไม่ใช่มีแค่คนทั้งคู่

“อื้อ...” ฟันคมกัดลงบนกลีบปาก ร่างบางสั่นสะท้านมองเห็นทุกอย่างสว่างไสวขาวโพลน ขณะใต้ซอกขาอัญชันรับรู้ถึงความเปียกชื้นที่มันทะลุเนื้อผ้ากางเกงออกมาทั้งส่วนของเธอและกางเกงของสุกฤตที่มีน้ำแฉะ ๆ ไหลซึมออกมาตามแรงกระตุกของดุ้นแข็ง

“อัญชัน”

“คะ?”

“อย่าไปทำอย่างนี้กับใครอีกนะ”