บทที่ 92 กับดักกตัญญู

ตุ้บ !!

เพล้ง !

มีเสียงดังจากด้านหลัง ว่านชิงชิงเลยหันไปมอง ปรากฏว่าเป็นแม่ของเธอที่ล้มลงกับพื้นทำสีหน้าตกตะลึง ด้านข้างมีแก้วน้ำชาแตกกระจายอยู่

“นะ... นี่ลูกทำอะไร... ชิงชิง...”

“แม่... ทำไมไปนั่งอยู่บนพื้นล่ะ ลุกขึ้นมาสิ...”

ว่านชิงชิงก้าวเข้าหาเจิ้งหลินพยายามจะดึงเธอลุกขึ้น แต่อีกฝ่ายกลับสั่...