บทที่ 95 ย้อนรอยสนองคืน

ช่วงเวลาที่ถูกสัมผัสราวกับอยู่ในนรกไม่มีสิ้นสุด มือบางพยายามเอื้อมไปยังเชิงเทียนตรงโต๊ะข้างเตียง ทว่าก็ถูกมันจับมือมากดลงบนที่นอนเสียก่อน

“อึก !!”

ทันใดนั้นเองแรงที่กดตัวเธอไว้ก็คลายลง ว่านอันอันจึงรีบใช้ทั้งมือทั้งเท้าผลักมันออกแล้วถีบลงเตียงไปทันที

ตุ้บ !!

ร่างใหญ่โตกลิ้งตกไปนอนหอบหายใจอยู่ด้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ