บทที่ 96 รอดพ้นปากเสือ

“จริงเหรอ ? ถ้าอย่างนั้นขอรถไปส่งฉันกลับที่พักหน่อยได้หรือเปล่า มืดค่ำขนาดนี้คงหารถไปส่งไม่ได้แล้วล่ะ ฉันเองก็ไม่รู้ด้วยว่าที่นี่มันที่ไหน”

“ได้เลยครับ ตามผมมาเลย”

“อ้อ ท่านนายพลฝากมาบอกว่าอยากพักผ่อน อย่าให้ใครเข้าไปกวนจนกว่าท่านจะตื่นล่ะ”

“รับทราบครับ !”

หนึ่งในคนเฝ้าประตูบริการว่านอันอันอย่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ