บทที่ 6 บทที่ 5: หมอปากเก่ง
บทที่ 5: หมอปากเก่ง
“ปากเก่งจังนะ”
เอเดนเอ่ยเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาคมกริบแปรเปลี่ยนเป็นความดุดันวาวโรจน์ ด้วยความที่ตลอกชีวิตของเขาไม่เคยชอบผู้หญิงปากจัดหรือชอบทำตัวเก่งกาจเกินชาย ชายหนุ่มใหญ่มีความเชื่อมั่นในความคิดแบบโบราณว่าผู้ชายคือช้างเท้าหน้า เป็นผู้นำที่อยู่เหนือกว่า และผู้หญิงไม่มีวันที่จะก้าวขึ้นมาเทียบเคียงความสามารถของบุรุษเพศได้ สำหรับเขา... สตรีมีหน้าที่เพียงแค่ทำตัวอ่อนหวาน เรียบร้อย คอยปรนนิบัติแอบอิงให้บุรุษเชยชมและดูแลปกป้องถึงจะถูก
เจ้าพ่อหนุ่มใหญ่จ้องมองคุณหมอสาวตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์นัก หากไม่ติดว่าใบหน้าของหล่อนสวยเฉี่ยวสะดุดตา และมีเรือนร่างทรวดทรงองเอวที่เซ็กซี่น่าขยี้ฟัดให้จมเตียงขนาดนี้ คนอย่างเขามีหรือจะยอมสละเวลามาเสวนาพาทีกับคนปากดีที่ชอบต่อปากต่อคำเช่นนี้
‘จับยัยปากดีนี่กดสักทีดีมั้ง จะได้สงบปากสงบคำลงบ้าง!’ ความคิดดิบเถื่อนแล่นพล่านในสมองหนา เจ้าพ่อหนุ่มใหญ่คาดโทษคนตัวเล็กไว้ในใจ
“ค่ะ ฉันไม่ได้เก่งแต่ปาก ความสามารถฉันก็เยอะ”
เธอเชิดหน้าตอบจองหองกลับไปในทันควัน น้ำเสียงหวานทว่ายโสโอหัง ท่าทีกระบิดกระบวนไร้ซึ่งความเกรงกลัวในบารมีของเขาเลยสักนิด เหม่ยหลีไม่ได้มีทีท่าหวาดหวั่นต่อรังสีความมืดดำรอบกายของชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย ทว่าหล่อนกลับแสดงท่าทางท้าทาย แข็งกร้าว สวนกลับเขาอย่างสุดโต่งจนน่าจับมาตีให้เนื้อเขียว
“ความสามารถอะไรหรือครับคุณหมอ”
สิ้นประโยคทุ้มพร่า เอเดนไม่รอช้า ชายหนุ่มก้าวเท้าฉับๆ สลัดความใจเย็นทิ้งแล้วพุ่งประชิดตัวร่างบางอย่างรวดเร็วดุจพยัคฆ์ล่าเหยื่อ หมอสาวดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ใบหน้าหวานเหวอหวา หล่อนรีบสาวเท้าถอยกรูดหนีการคุกคาม ทว่ากลับพลาดท่าถอยร่นไปจนแผ่นหลังและสะโพกมนชนเข้ากับเตียงคนไข้สีขาวหลังห้อง เอวบางขยับหนีไม่ได้อีกต่อไปแล้ว แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมเปิดโอกาสให้เธอได้หายใจ ชายหนุ่มแทรกกายหนาขยับตามมาติดๆ จนนึกระแวง
กวางหนุ่มใหญ่ดันหน้าอกแกร่งและร่างกายกำยำเข้าบดเบียดชิดเนื้อนวลแน่น พลางวาดลำแขนแกร่งโอบตลบหมับเข้าที่เอวคอดกิ่วของหญิงสาวอย่างถือสิทธิ์ เหม่ยหลีตกใจจนตาเบิกโพลงลาน หัวใจรัวกระหน่ำด้วยความคาดไม่ถึง หล่อนกำลังจะอ้าปากเปล่งเสียงด่าทอไอ้คนฉวยโอกาสตรงหน้า ทว่ามาเฟียเจ้าเล่ห์กลับอาศัยจังหวะวินาทีที่เรียวปากอิ่มเผยอออก ทาบริมฝีปากหนาประกับลงไปอย่างรวดเร็วและหนักหน่วงดุดัน!
‘ปากดีนักใช่มั้ยยัยเด็กคนนี้... ต้องโดนสั่งสอนเสียบ้าง!’
เรียวลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปสำรวจภายในโพรงปากหวานอย่างจาบจ้วงดุดัน ชายหนุ่มเกี่ยวพัน รัดรึง และบดจูบดูดกลืนหยาดน้ำหวานอย่างเอาแต่ใจตนเองขั้นสุด ลิ้นหนากวาดต้อนจนหมอสาวหัวหมุน เสียงเฉอะแฉะของการแลกลิ้นพัวพันและน้ำลายที่เปียกชื้นดังสะท้อนแว่วในความเงียบ เป็นสุ้มเสียงที่ฟังดูหยาบโลนและลามกยิ่งนัก กลิ่นกายสาวแรกรุ่นที่หอมละมุนปนกลิ่นยาบางเบาของหมอสาวปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบของเอเดนให้ตื่นตัวอย่างรุนแรง ความเสียวซ่านแล่นปราดผ่านเรียวลิ้นแล่นดิ่งลงสู่กลางลำตัว ความเป็นชายที่หลับใหลตื่นตัวพรวดพราดขยายตัวสู้มืออย่างสะทรรศน์รวดเร็ว
เวลานี้อารมณ์ดิบในกายของเอเดนพลุ่งพล่าน สติสัมปชัญญะกระเจิดกระเจิงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิต ทรวงอกอวบอิ่มขนาดใหญ่สะบึ้มล้นมือของเหม่ยหลีบดเบียดทาบทับอยู่บนแผงอกแกร่งกำยำของเขาจนเนื้อนุ่มแทบเหลวสลาย ลำแขนข้างหนึ่งของชายหนุ่มประคองรัดเอวบางกิ่วให้แนบชิด ฝ่ายมือหนาอีกข้างที่ว่างอยู่ก็ไม่ยอมเสียเปรียบ แกตวัดตะปบหมับเข้าที่เต้านมเต่งตึงอวบอวบของเหม่ยหลีเต็มๆ ฝ่ามือ แล้วออกแรงบีบขยำตะโบมคั้นอย่างรุนแรงตามแรงอารมณ์รักที่พลุ่งพล่าน
เหม่ยหลีกายกระตุกเยือกด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อทรวงอกใจกลางความสาวถูกล่วงเกินและขยำอย่างป่าเถื่อน สัญชาตญาณการเอาตัวรอดสั่งการให้หล่อนตอบสนองความป่าเถื่อนนั้นด้วยความรุนแรง หญิงสาวรวบรวมแรงทั้งหมดแล้วอ้าปากขยับฟันคมกริบกัดลงไปบนริมฝีปากหนาของคนตัวใหญ่เต็มแรงจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ
“โอ๊ยย!”
ชายหนุ่มใหญ่ร้องอุทานออกมาเสียงดัง พลางรีบผละริมฝีปากและร่างกายออกจากร่างบางด้วยความเจ็บปวด นัยน์ตาดุดันวาวโรจน์จ้องมองหมอสาวอย่างหัวเสียระคนโมโห ทว่าภายในลึกๆ ของหัวใจ สมองกลับอดไม่ได้ที่จะคิดค่อนขอดว่าเรือนร่างของหล่อนมันช่างยั่วยวนกวนกามารมณ์เขาจนแทบใจจะขาดรอนๆ แค่ได้จูบปากและออกแรงขยำหน้าอกไปเพียงไม่กี่ที กลับเล่นเอาท่อนเนื้อความเป็นชายของหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบแข็งขึงตึงเปรี๊ยะจนดันเนื้อกางเกงยีนหนาแทบปริแตก
“ทำบ้าอะไรวะ! ไอ้เจ้าพ่องี่เง่า!”
เธอตวาดลั่นห้องเสียงดังลั่น ท่าทางเกรี้ยวกราด เนื้อตัวสั่นเทาด้วยความโกรธาและไม่พอใจถึงขีดสุด มือบางยกขึ้นเช็ดปากตัวเองอย่างรังเกียจ ฝ่ายเอเดนได้แต่ยกนิ้วขึ้นลูบไปที่ริมฝีปากของตัวเองเบาๆ สัมผัสถึงความเจ็บแปลบ ก่อนจะจ้องมองหน้าหญิงสาวอย่างเอาเรื่องไม่ยอมแพ้เช่นกัน
“ยัยหมอปากจัด ปากจัดแล้วยังกัดเจ็บอีก บ้าพลังฉิบหาย!”
เขาสบถด่าอย่างหัวเสียต่อหน้าเธอ ท่าทางของเจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่แปรเปลี่ยนเป็นร้อนรนและลุกลี้ลุกลนอย่างเห็นได้ชัด และเขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร ยิ่งยัยหมอนี่ตอบสนองกลับมาด้วยความรุนแรงและป่าเถื่อนมากเท่าไหร่ มันกลับยิ่งส่งผลลัพธ์พิศดารกระตุ้นให้ ‘เจ้าหนู’ ของเขาขยายตัวแข็งผึงจนปวดหนึบไปหมด
ปกติแล้ว ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเขามักจะเจอแต่ผู้หญิงประเภทเรียบร้อย ว่าง่าย และยอมนอนแบกายทอดร่างให้เขาเชยชมแต่โดยดี ทว่าพอมาเจอของแปลกประเภทดุจัดและสู้ยิบตาแบบนี้ แทนที่เขาจะนึกรังเกียจหรือหมดอารมณ์รัก ทว่าแกนกายกลางลำตัวของเอเดนกลับผงาดง้ำแข็งค้างอย่างบ้าคลั่ง บ้าชิบเป๋ง... มันแข็งจนปวดหนึบเพียงแค่ได้จ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังโกรธจัดของยัยนี่ ไม่ไหวแล้ว... อารมณ์รักมันพลุ่งพล่านเกินกว่าจะควบคุมได้เสียแล้ว!
