บทที่ 88 รุ่นพี่แสนร้าย25

เช้าวันถัดมา

ฮันน่าเหมือนจะรับรู้ว่าลุงรหัสของเธอน่าจะมาดักรออยู่ที่เดิม สิ่งที่ฮันน่าทำคือการหลบหน้าเขา การไม่เจอน่าจะดีเสียกว่า หากปล่อยใจตัวเองให้ใกล้ชิดคนอย่างเขามากไปกว่านี้ มีหวังเธอเองที่ต้องร้องไห้เสียใจทุกครั้ง

ธามม์มาดักรอจริง แต่ไม่เห็นฮันน่าและเพื่อนของเธอไม่รู้ไปไหน มหาลัยก็ออกจะกว้างคร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ