บทที่ 130 จังหวะรัก 20+

“เปรม...” วศินค้อมตัวลงไปด้านหน้า หายใจรินรดพวงแก้มนุ่ม เปรมนีย์พลิกกายหนี แต่เขากลับยื้อเธอไว้ให้นอนหงาย เธอปรือนัยน์ตาขึ้นมอง

“มีอะไรคะ เปรมง่วงแล้ว”

“อย่าเพิ่งง่วงสิ”

“มีอะไรเหรอคะ”

“คืนนี้เราเข้าหอกันนะ จะไม่ทำอะไรกันสักหน่อยเหรอ” เขาถามไปตามตรง เปรมนีย์ส่ายหน้า

“ไม่เอาล่ะค่ะ เหนื่อย อยากนอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ