บทที่ 136 อดอยากปากแห้ง 20+

ปภาวรินทร์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะค่อยๆ ปรือนัยน์ตาลงช้าๆ ดื่มต่ำกับรสจูบที่ออกจะตื่นกระหายของคุณหมอผู้อดอยากปากแห้ง เขาดูดเลียเรียวปากเธอเสียงดัง ลิ้นร้อนกระหวัดรัดเลียกลีบปาก สอดแทรกเข้าไปในโพรงปาก โรมรันกับลิ้นเล็กๆ อย่างช้ำชอง แม้ว่าเธอจะเบี่ยงหลบด้วยหายใจไม่ทัน แต่เขาก็ตามไปจนได้ ปภาวรินท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ