บทที่ 19 โสดสนิท

“ไม่เป็นไรครับ เป็นธรรมดาของเด็กที่จะแหวะนมออกมา เพราะมื้อนี้อาจจะกินมากเกินไป” เขาบอกสีทุ้มนุ่ม มือหนาจับมือบางที่กำกระดาษทิชชูอยู่ พลันสายตาของคนทั้งคู่มองสบกัน ก่อนที่จะสปาร์คมากกว่านี้ สายชลกระแอมเสียงดังแทรก

“อะแฮ่ม!”

ปภาวรินทร์สะดุ้งโหยง ส่วนคุณหมอเบือนหน้าหนีแก้ขัด ในใจเริ่มอยู่ไม่สุขเมื่อเ...